landschap Archieven - Zenscapes Landschapsfotografie

Een paar dagen Terschelling

Zenscapes — Mon, 13 Feb 2023 20:08:17 +0000

Terschelling

Wie mij een beetje kent weet dat ik dol ben op Terschelling. Dit eiland heeft alles voor een landschapsfotograaf: afwisselende landschappen, invloed van het weer, specifieke omstandigheden die bijna nergens anders voorkomen zoals het noorderlicht en zeevonk.

Ik kom er graag, maar altijd te weinig

Herfst op Terschelling

Op Terschelling, waar de zee zucht,
de herfst zijn kleuren laat vallen,
de lucht is een schilderij van grijs en goud,
en de horizon fluistert oude verhalen.

De duinen, gehuld in een dekentje van riet,
verliezen hun groene glans,
de wind danst met de bladeren,
een wervelwind van vergankelijkheid en kans.

De lucht is fris, de zon een schuchtere gast,
die soms doorbreekt, als een belofte van warmte,
maar al snel weer verdwijnt achter wolken,
die als schaduwen over het eiland drijven.

De zee zingt haar lied van getijden en tijd,
golven rollen als gedachten,
de horizon verliest zich in de verte,
terwijl de schepen langzaam verdwijnen.

Hier, waar de stilte zoete muziek is,
en de sterren zich verzamelen in de nacht,
leert de herfst ons te kijken,
naar wat komen gaat, en wat ons wacht.

Op Terschelling, in de herfst,
is elke stap een herinnering,
een echo van wat ooit was,
en de belofte van wat nog zal zijn.

Verandering van het licht

Zoals je weet ben je als landschapsfotograaf in grote mate afhankelijk van het licht. Het is daarom ook van belang dat je tijdig je positie inneemt en je techniek in orde hebt.

Het bericht Een paar dagen Terschelling verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Het Balloërveld – Een rustige zondagochtend

Zenscapes — Fri, 15 Nov 2019 14:20:03 +0000

Afgelopen weekend ben ik er weer even op uit getrokken. Zondagochtend, nog voor het licht was, ben ik in de auto gestapt en naar het Balloërveld gereden. Ik ben al regelmatig in de buurt geweest, bij de Gasterse Duinen, maar het Balloërveld heb ik nog niet bezocht voor mijn fotografie.

Zoals altijd bereid ik me wel een beetje voor, maar het nadeel bij deze grote natuurgebieden (376 hectare volgens Wikipedia) is dat je online niet alles met Google Maps kunt bekijken en ter plaatse snel overdonderd wordt door alle mooie locaties. Dat was bij mij ook wel een beetje het geval. Maar ik had me van tevoren wel bedacht wat ik zo ongeveer wilde maken: een ruimtelijke, rustige foto (Zenscape) en wellicht nog een poging wagen om wat te experimenteren met ‘Woodland’-fotografie. Op dat laatste kom ik in een volgende reportage terug.

Rustige composities

Eén van de voordelen van ‘s ochtends fotograferen vind ik dat het vrijwel altijd rustig is, zelfs op druk overdag druk bezochte plaatsen, zoals het Balloërveld. Ook deze ochtend was ik in het begin alleen, ik werd alleen ‘gestoord’ door een paar mountainbikers die nadat de zon was opgekomen ook hun kans schoon zagen. De rust geeft mij ook de mogelijkheid om zorgvuldiger te kijken naar potentiële locaties en beter na te denken over mijn composities.

Zoals gezegd wilde ik vooral proberen om minimalistische landschapsfoto’s te maken, waarbij de sfeer van herfst en de vroege (dromerige?) ochtend in de foto is terug te vinden.

Dat is op bovenstaande foto goed gelukt (vind ik zelf). Een rustige compositie, mooie boom als onderwerp en de zon die toch ook een belangrijke rol speelt, met name voor het licht en de sfeer van de foto.

Herfstkleuren

Maar goed, als het eenmaal licht is en de zon hoger komt te staan veranderen de omstandigheden natuurlijk direct. Mee het toenemende licht werden de prachtige herfstkleuren ook steeds beter zichtbaar. Dat wilde ik eigenlijk ook vangen in een mooie plaat. Toen ik weer terug liep viel mijn oog in eerste instantie op een rij een bomen in de verte, maar aangezien ik mijn telelens niet mee had genomen was het niet haalbaar om die als onderwerp van mijn foto te nemen. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een mooi element in de voorgrond en dat is deze prachtige boom geworden. Hoewel er al een groot deel van het blad op de grond was terecht gekomen, vond ik het nog aanwezige gele blad mooi in contrast met de, inmiddels, bewolkte lucht en de uitgebloeide heide op de voorgrond. Daarnaast kon ik de gele, oranje en rode boomtoppen in de verte nog subtiel meenemen, waardoor deze foto net een beetje extra krijgt en je wat langer blijft kijken.

Een bonus

Nadat ik mijn spullen weer had ingepakt en de zon inmiddels te fel was om nog mooie landschapsfoto’s te maken, stapte ik weer in de auto en reed terug naar huis. Tenminste, dat was mijn bedoeling. Echter, ik zag dat er her en der wat dauw ontstond, wat met het tegenlicht van de zon best nog een mooie plaat zou kunnen opleveren. Daarnaast hoopte ik op de mogelijkheid van zonnewaaiers in het bos. Dus ik heb nog een tussenstop gemaakt bij de molen “De Zwaluw” aan de Molensteeg. Daar kwam met het tegenlicht de molen mooi uit vanuit het donker van het bos. Met de twee pratende mountainbikers vind ik de foto geslaagd en een mooie bonus van een mooie ochtend!

Het bericht Het Balloërveld – Een rustige zondagochtend verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Leekstermeer – Net iets anders dan verwacht….

Zenscapes — Fri, 27 Sep 2019 12:37:27 +0000

Je kent het vast wel: ‘s avonds doe je je voorbereidingen, checkt de weersverwachting, kiest een (voor jou bekende) locatie uit, zet de wekker op tijd en gaat hoopvol onder de wol. Want morgen wordt de dag waarop je gewacht hebt.

Alle voortekenen zijn goed, kans op ochtendmist, bijna windstil weer. Dat zorgt altijd voor prachtige beelden…

Maar de praktijk is anders. Al bij het opstaan (om 5.00u) hoor je de bladeren ritselen; geen goed teken. En als je naar buiten stapt voel je de wind door je haren, en op dat moment weet je dat al je voorbereidingen eigenlijk voor niks zijn geweest. Tegen beter weten in rijd je naar je voorgenomen locatie. Daar aangekomen worden je vermoedens bevestigd: harde wind, redelijk bewolkt, geen mooi licht.

Jammer, maar helaas. Je bent er nu toch af, dan kun je beter het beste maar van maken. Dus lekker even een rondje lopen, een paar foto’s maken (slechts een handjevol), en thuis maar kijken wat het geworden is.

Die dagen dus… Daar had ik laatst eentje van, deze foto’s van het Leekstermeer zijn een voorbeeld van leuke foto’s, maar niet spectaculair… Zo zie je maar dat de weersomstandigheden een alles bepalende factor zijn bij landschapsfotografie: ook al is de locatie nog zo mooi, als het licht (lees: weer) niet meewerkt zijn je voorbereidingen voor niks geweest (en toch kun je dan maar beter genieten van de rust, het mooie landschap en de wind door je haren ;)). Volgende keer beter!

Het bericht Leekstermeer – Net iets anders dan verwacht…. verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Een mooie ochtend in de Gasterse Duinen

Zenscapes — Fri, 16 Mar 2018 14:02:42 +0000

Heide is vaak erg geschikt voor landschapsfotografie. In elk jaargetijde is de heide mooi, hoewel natuurlijk in het najaar en in de winter de heide vaakst op zijn mooist is.

Winter op de heide

Wanneer de temperatuur daalt en onder het dauwpunt uitkomt, moet je alert zijn op de weersverwachtingen. Bij zonsopkomst kun je het vaak treffen dat de dauw bevriest op de heide, dit zorgt voor spectaculaire foto’s. Ik ben er laatst ook weer op uit gegaan, heb een bezoekje gebracht aan de Gasterse Duinen. De combinatie van bos en open veld doet het erg goed onder deze omstandigheden.

Ik vind het vooral mooi, wanneer de zon net boven de horizon piept en de stralen een soort strijklicht geven op de elementen voor op de foto.

Wanneer je de tijd neemt om goed om je heen te kijken, vind je soms ook verrassende composities, zoals hieronder. Het lijkt net of de takken van de boom tegen de tak op de grond hun hand uitsteken en zeggen: ‘blijf daar toch niet op die koude grond liggen, kom weer terug…’

En wat later, toen ik alweer terug liep naar de auto zag ik dit schitterende tafereel: zonnewaaiers door de bomen, door het beetje ochtendnevel… Dit beeld wilde ik jullie niet onthouden

Het bericht Een mooie ochtend in de Gasterse Duinen verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

‘t Roegwold – Nieuwe natuur in Groningen

Zenscapes — Fri, 09 Mar 2018 11:58:02 +0000

Het komt regelmatig voor dat ik onrustig wordt wanneer in het weekend ‘s middags op de bank zit. Nee, niet van het voetbal maar van de lucht (en dan met name de kleuren en wolken). Zo ook deze keer. Hoewel het er niet optimaal uitzag buiten, besloot ik toch om eens een kijkje te gaan nemen bij ‘t Roegwold, een natuurgebied van Staatsbosbeheer, onder de rook van Groningen. Ik had hier al een paar via Google Maps gekeken, maar vond het nu wel tijd om eens met eigen ogen te aanschouwen of dit gebied de moeite waard is voor een landschapsfotograaf ;). Dus zo gezegd, zo gedaan: de auto in en op naar het Groninger ‘platte land’.

Muts vergeten…

Hoewel het nog (net) niet vroor, was het toch erg koud. En mijn voorbereiding niet optimaal: geen handschoenen, sjaal of muts meegenomen. Wanneer je nog lekker warm in de auto zit kan je dat niet zoveel schelen, een kwartiertje buiten ook niet, maar na een uur in de bijtende wind heb ik mijn les wel geleerd 😉

Concurrentie

Op het moment dat ik aan kom rijden staan er al enkele auto’s geparkeerd. Ik weet het mag niet, maar toch ben ik altijd een beetje teleurgesteld. Ik wil graag het rijk voor mij alleen hebben. Maar goed, als landschapsfotograaf moet je er altijd rekening mee houden dat iemand anders ook op hetzelfde idee is gekomen om op dat moment op dezelfde plek foto’s te gaan maken.

De locatie

Als ik de auto stap zie ik een paar mooie plekken waar ik wel een geslaagde foto denk te kunnen maken, maar helaas: op één van de mooiste plekken staat al iemand. Eigenlijk ‘eigen schuld, dikke bult’, had ik maar eerder van huis moeten gaan denk ik bij mezelf. Maar goed, ik probeer er uiteraard het beste van te maken.

Met een ondergaande zon moet het toch lukken denk ik bij mezelf, maar vandaag valt het vies tegen. De lucht verkleurt nauwelijks, eigenlijk wordt het alleen maar grijzer en grijzer. Toch heb ik een paar foto’s geschoten, maar ik ben niet tevreden. Uiteraard heb ik wel een mooie plek ontdekt en ik kom hier graag nog eens terug in betere omstandigheden!

Lessen geleerd

Drie wijze lessen van vandaag:

Eerder vertrekken voor de beste plek op de gewenste locatie

Altijd een muts, sjaal en handschoenen meenemen (of een extra setje standaard in je auto hebben liggen), een uurtje in een koude wind is voldoende om je tot op het bot te doen verkleumen

Gedegen voorbereiding, met name oog voor het weer: vandaag was eigenlijk niet de moeite waard

Het bericht ‘t Roegwold – Nieuwe natuur in Groningen verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

IJskoud IJsselmeer bij Stavoren

Zenscapes — Wed, 07 Mar 2018 13:33:53 +0000

Winter is eigenlijk mijn favoriete seizoen voor het maken van landschapsfoto’s. Uiteraard speelt hierbij het mooie licht op de juiste momenten een grote rol, maar de belangrijkste reden is toch de kou die je doet voelen dat je leeft. Beetje vreemd wellicht, want waarom zou je niet lekker bij de kachel gaan zitten met een lekker glas wijn of thee en een goed boek binnen handbereik? Ik denk dat het komt door een soort oergevoel wat je ervaart als je buiten in de snijdende wind, in het knisperende, met rijp bedekte gras de zon op ziet komen of onder ziet gaan. Je voelt je vingers bevriezen, je oren doen pijn en het lijkt of je gezicht voor altijd in dezelfde uitdrukking blijft staan en toch… toch zijn deze omstandigheden de mooiste die ik kan wensen.

Fotogeniek IJsselmeer

Al sinds mijn kinderjaren kom ik erg graag bij het IJsselmeer. De uitgestrekte watermassa, de leuke dorpjes (stadjes) langs de kust, de reflectie van het licht dat het elke dag weer anders maakt. Ik kan er geen genoeg van krijgen. In de winter is het helemaal een prachtige plek om te bezoeken: de rust die dan van het meer uitgaat laat mij zelf ook tot rust komen.

Dus toen de temperatuur begon te zakken en de winter toch nog zijn tanden liet zien, ben ik naar een plek gereden die ik nog van vroeger ken: Stavoren. Ik weet dat daar een paar stenen dammen onder de kust liggen, die met de ondergaande zon erg fotogeniek zijn. Maar wat het nu helemaal mooi maakte was de lichte sneeuwval die zorgde voor witte accenten én de aflandige (steenkoude) oostenwind. Deze combinatie komt niet zo vaak voor in Nederland.

De reis

‘s Ochtends toen ik het weerbericht las en naar buiten keek besloot ik mijn cameratas mee te nemen naar mijn werk in Joure en daarna door te rijden naar Stavoren. Dus zo gezegd, zo gedaan, rond vijf uur ingepakt en naar de IJsselmeerkust gereden. De reis er naar toe was al prachtig: de zon zakte al wat en het landschap werd in een goudgeel licht gezet. Ik koos ervoor om de ‘toeristische’ route te nemen, dus langs de kust: vlak na Oudemirdum gaat en klein weggetje de dijk op, waar je een prachtig uitzicht hebt, en via Mirns en Laaksum kwam ik ter hoogte van Skarl op de plek waar ik wilde zijn. Onderweg kriebelde het een enkele keer om uit te stappen en daar foto’s te gaan maken, bijvoorbeeld toen ik langs een aantal reeën reed om nog geen 2 meter afstand van de auto. Maar goed, ik had van tevoren een beeld in mijn hoofd van de foto die ik wilde schieten (bedankt voor deze les, Bas Meelker ;)) en kon ik gelukkig de aandrang weerstaan om bij elk mooi uitzicht te stoppen.

IJskoude wind, prachtige omgeving

Aangekomen parkeerde ik mijn auto onder de dijk (op een dam) en voelde direct de ijskoude wind door mijn wollen jas blazen. Gelukkig had ik mijn ski-jas meegenomen, mijn Sorel-winterlaarzen (een aanrader trouwens, wind- en waterdichte schoenen wanneer je in de winter gaat fotograferen, maar dat terzijde) en een muts. Gewapend tegen de elementen klom ik de dijk over en wat ik daar zag valt nauwelijks onder woorden brengen, zo mooi! Met sneeuw bestuifde stenen, die eruit zagen als suikerbrood, een prachtige reflectie van het licht in het water, een oostenwind in de rug (dus rustig water onder de dijk), afgemaakt met een mooie wolkenhemel. Perfect voor het plaatje in gedachten…

De foto’s

Ik heb diverse standpunten ingenomen, maar er waren twee (of eigenlijk drie) die ik de moeite waard vond. Een les die ik geleerd heb is dat je ook eigenlijk niet meer dan twee plekken moet kiezen op één locatie: dat zorgt voor een betere keuze voor je compositie en meer rust in je hoofd (en hopelijk daarmee ook op de foto). Het liefst kies ik één plek uit, maar wanneer ik maar weinig mogelijkheden heb en niet direct weer terug kom op een locatie dan zondig ik ook wel eens… Het resultaat van deze vooravond zijn dus drie foto’s geworden, waarbij de eerste twee de foto’s zijn die ik wilde maken en de laatste een ‘bonus’…

Ik heb geprobeerd om de kou en de rust vast te leggen, maar ook het mooie licht en de reflectie in het water. Daarvoor heb ik een grijsverloop filter gebruikt, om de voorgrond ook voldoende te kunnen belichten. Ik houd er niet van om mijn foto’s tot in extreme te bewerken om zo de kleur teveel te benadrukken, maar streef er naar om de foto een weergave te laten zijn van hetgeen ik heb gezien (en in mijn hoofd heb). Ik hoop dat dat gelukt is!

Het bericht IJskoud IJsselmeer bij Stavoren verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

De Helpermolen aan het Paterswoldse Meer

Zenscapes — Wed, 25 Oct 2017 08:47:32 +0000

Vandaag een paar foto’s van één van mijn favoriete fotolocaties voor landschapsfotografie in Noord-Nederland: bij de Helpermolen aan het Paterswoldse Meer.

Hoewel er tegenwoordig bijna dagelijks wel een foto van de Helpermolen gepubliceerd wordt, mag ik natuurlijk deze locatie niet overslaan. Ik kan er tenslotte wandelend en fietsend naartoe. Daarom enkele foto’s die ik de afgelopen jaren rondom de molen heb gemaakt.

Mooie locatie, vlakbij Groningen

Onder de rook van Groningen is een plek te vinden die het hart van elke landschapsfotograaf sneller laat kloppen: water, een molen, mooie elementen op de voorgrond, en, niet onbelangrijk, vaak schitterende luchten. Zonsondergangen, mistige omstandigheden, mooie wolkenluchten…

Deze foto is gemaakt op een mooie namiddag in december. De zon ging net onder en de wolkenlucht verspreidt een schitterende gloed over het meer. De molen staat trots aan de rand van het meer. Ik heb deze foto gemaakt in mijn beginperiode (met mijn oude camera), maar ik vind het resultaat wel acceptabel. De molen wordt mooi gereflecteerd in het water, het houten steigertje voegt nog enige dynamiek toe en de wolkenlucht doet de rest. Wel had ik nu waarschijnlijk voor een iets langere sluitertijd gekozen (al dan niet met een grijsverloop filter).

De ‘standaardfoto’ van de Helpermolen: de steiger op de voorgrond, de molen aan de boorden van het Paterswoldse Meer. Dit vind ik een schoolvoorbeeld van landschapsfotografie: het juiste licht, de juiste compositie. Maar toch: omdat ik deze foto al zo vaak heb gezien (en zelf diverse keren heb gemaakt) is het beeld voor mij al een beetje saai….

Deze foto is gemaakt tijdens een korte vorstperiode. Hoewel de omstandigheden niet optimaal meer waren (eigenlijk was het net te licht en te warm geworden), ben ik uiteindelijk wel tevreden over het eindresultaat: de sfeer van de foto sluit aan bij hetgeen ik vast wilde leggen, zoals de vorst (door de aangevroren dauw op de steiger) en de helderheid van het water (door de bladeren die op de voorgrond zichtbaar zijn)

Nogmaals de Helpermolen, nu weer op een december namiddag. Eigenlijk was ik net iets te laat voor de foto, hierdoor is het zwart ook echt zwart geworden (de bomen op de achtergrond bijvoorbeeld), maar hierdoor is de oplichtende molen meer onderwerp van de compositie geworden. Daarnaast vond ik de maan een leuk element. Maar helaas, doordat ik wat te laat was heb ik gebruik moeten maken van een lange sluitertijd, waardoor de maan een soort beweging heeft gekregen. Wat wel voor de foto pleit: hij heeft wel sfeer gekregen door de lange sluitertijd en donkere, bijna paarse, uitstraling.

Oordeel zelf, welke vind je het mooiste?!

Het bericht De Helpermolen aan het Paterswoldse Meer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Prachtig Carvoeiro in de Algarve, Portugal

Zenscapes — Sat, 26 Aug 2017 12:48:50 +0000

Afgelopen zomer ben ik op vakantie geweest naar de Carvoeiro in de Algarve. Wat is de Algarve in Portugal fotogeniek, er is voor iedereen wat wils. Ik was er natuurlijk met mijn gezin heen, dus ik had niet zoveel tijd om, juist tijdens de zonsopgang en -ondergang, veel te fotograferen. Toch heb ik een paar momenten kunnen pakken, hierbij alvast een paar sfeerfoto’s.

Tijdens onze vakantie van twee weken in Carvoeiro heb ik prachtige zonsondergangen gezien, schitterende rotskusten, mooie landschappen. Maar ja, het was vakantie dus niet altijd even veel mogelijkheden om er op uit te trekken op de goede momenten.

Gelukkig heb ik nog een paar momenten kunnen pakken…. Verdere beschrijving volgt…

Het bericht Prachtig Carvoeiro in de Algarve, Portugal verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Koude zonsopkomst aan het Leekstermeer

Zenscapes — Sat, 07 Jan 2017 13:07:32 +0000

Het is 6.30u, ik kijk stiekem door de gordijnen door naar buiten. Het is helder en er is vorst voorspeld. Mooie omstandigheden om weer een paar mooie foto’s te gaan maken. Ik kleed me snel warm aan en pak mijn fotospullen bij elkaar. Maar waar zal ik eens heen gaan, ik ben jammer genoeg niet goed voorbereid…

Leekstermeer

Eén van favoriete locaties is het Leekstermeer, met een zonsopkomst in het oosten kun je vanaf de westoever vaak mooie foto’s maken. Ook kun je vanaf daar een fietspad volgen dat het natuurgebied “De Onlanden” in loopt. Omdat ik zo snel geen betere plek weet rijd ik daar heen. De lucht begint al rood te kleuren, veel tijd zal ik niet hebben.

Weersomslag

Terwijl ik verder rijd zie ik dat vanuit het westen de bewolking komt opzetten. Of bewolking, het is eigenlijk een soort mist (maar goed, dat is natuurlijk ook weer laaghangende bewolking). Dit betekent dat het licht snel minder kan worden.

Gelukkig ben ik nog op tijd om een paar mooie foto’s van het haventje te maken bij paviljoen Cnossen.

Maar ik wil eigen wat meer landschapsfoto’s maken, aangezien de aanvriezende mist vaak een mooi effect geeft op de begroeiing en een bepaalde sfeer brengt in het landschap.

Echt koud: snel werken

Ik loop dus het fietspad af, De Onlanden in. Aan de linkerkant is een soort moeras, waar enkele ganzen zich verzameld hebben. Dit vind ik een mooi tafereel om vast te leggen. De ganzen zorgen voor een extra element, terwijl het riet je duidelijk te kou laat voelen. Er ligt ook een dun laagje ijs op het water, wat dit effect nog versterkt.

De koude wind maakt het lastig om rustig foto’s te gaan maken, het is gewoonweg te koud om met blote handen rustig alle handelingen te doen en vervolgens af te wachten. Als het zo koud is zorg ik dat snel kan werken: camera op de juiste handmatige instellingen, bevestigd op het statief, en met het juiste filter al op de camera geïnstalleerd. Ik hoef dan alleen maar de compositie te bedenken, camera neer te zetten en de draadontspanner in te drukken.

Daar is de mist

Helaas worden de omstandigheden snel minder, de mist komt opzetten en zorgt ervoor dat de rood-paarse gloed snel verdwijnt. Ik maak nog enkele foto’s van objecten in het landschap en wandel vervolgens snel terug. Terwijl ik achterom kijk zie ik nog net de zon door de mist heen schijnen.

Dit ziet er erg mooi uit, maar helaas heb ik zulke koude vingers dat het me niet lukt om mijn objectieven te verwisselen (ik wilde eigenlijk met een zoomlens meer focus op de zon leggen). Ik maak nog een paar foto’s maar echt mooi is het niet….

Tot slot, terug bij het haventje bij paviljoen Cnossen maak ik nog een foto van de steiger. Hiermee kan ik laten zien wat het licht met een foto kan doen. Toen ik kwam was het mooi, vrijwel onbewolkt. Bij vertrek was het mistig en was alle kleur uit de lucht verdwenen….

Het bericht Koude zonsopkomst aan het Leekstermeer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Eerste winter in Nederland

Zenscapes — Mon, 05 Dec 2016 09:41:56 +0000

Winter, eindelijk! In elk geval voor het maken van landschapsfoto’s is het winterseizoen ideaal. De koude en frisse lucht zorgt er bij mij (als geboren Fries) altijd voor dat mijn hart een beetje sneller gaat kloppen. Ik vind het fijn om in de ijzige kou buiten te zijn en de rust van de winter vast te leggen. Het geluid is anders, net of je meer kunt horen. Enfin, de wekker gezet en om half zeven in de auto gesprongen.

Donker, donker, koud…

Het is nog helemaal donker en koud wanneer ik wegrijd. Ik moet eerst de autoruiten krabben…

Ik heb besloten om eens bij het Friescheveen te gaan kijken, het lijkt me daar in de winter erg mooi. Als ik aankom bij het restaurant (waar ik parkeer) zie ik bijna niks, en loop min of meer op de tast over het dijkje langs de Drentse Aa. Op een een gegeven moment is er een paadje naar rechts en ik stap daar nietsvermoedend op. Ik kom in een pikdonker bos terecht, of tenminste het heeft iets van een bos. De grond is nog niet helemaal bevroren en drassig. Dit is niet handig… Hier kan ik geen foto’s maken.

Jammer van die wolken

Ik besluit maar door te lopen, ik zal er toch ook wel weer eens uit het bos komen? Na zo’n tien minuten zie ik een flauw licht aan mijn linkerkant, het lijkt erop dat ik daar het bos weer uit kan. Gelukkig, ik houd toch meer van de ruimte.

Voor vertrek heb ik nog even snel gekeken naar de bewolking, de planning is dat deze zo rond zonsopkomst weg zou moeten trekken. Maar helaas, wanneer ik buiten het bos stap zie ik dat de hemel nog steeds bewolkt en grauw is. Jammer, maar helaas.

Wat nu?

Ik ga er het beste van maken en ik speur naar interessante onderwerpen. Zo eenvoudig is dat nog niet, ik had me toch beter voor moeten bereiden. Ik loop wat rond en zie wat boten op de kant liggen. Ook zie ik een hek dat open staat en een soort doorkijk geeft naar de hooibult verderop. Het blijft jammer dat de lucht niet wat mooier mee kleurt, maar volgende keer beter (wat dat er een volgende keer komt staat voor mij wel vast).

Het bericht Eerste winter in Nederland verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.