Het bericht Een paar dagen Terschelling verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Het bericht Appelbergen in het voorjaar verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Geen goede voorbereiding

Maar, helaas was ik niet goed voorbereid. Ten eerste had ik de eerste keer niet de getijdentabel bekeken, dus toen ik arriveerde lag de praam half onder water, en was niet bereikbaar. Erg jammer… De omgeving was echter prachtig, dus toch nog een paar mooie kustlandschappen kunnen vastleggen. Volgende keer beter!

Een herkansing

Vanochtend (1o april) een tweede poging gewaagd: om 7.15 zou het laagwater zijn, de zon zou rond 6.45 opkomen. Goede weersverwachtingen. Perfecte omstandigheden derhalve… Maar ik een paar dingen niet goed bestudeerd:

Het ‘laagwater’ was niet ‘laag’ genoeg, in vergelijking met echt laag water scheelde het wel bijna 1 meter, waardoor het slib nog steeds erg zacht was. Daarnaast had ik geen goede schoenen bij me, alleen maar laarzen. Hiermee was het onmogelijk om bij het wrak te komen. Na enkele meters het wad op gelopen te zijn, kwam ik al bijna vast te zitten. Aangezien ik in mijn eentje op pad was leek het met niet zo’n goed idee om met al mijn apparatuur nog verder te lopen. Het risico op een nat pak en schade aan mijn spullen was het me niet waard, helaas…  Het licht was echter prachtig, dus ik heb nog wel enkele foto’s gemaakt van de zonsopkomst boven het wad:

Door naar Paesens – Moddergat

Wierum ligt slechts een paar kilometer van het bekende waddendorp Paesens – Moddergat dus ik besloot om daar ook nog enkele foto’s te gaan maken. De laatste keer dat ik bij Paesens – Moddergat was alweer een tijdje geleden, en dit was bij zonsondergang. Daarom leek het met leuk om eens te kijken hoe deze locatie er bij lag bij zonsopkomst. En ik werd niet teleurgesteld…. Ook een prachtige locatie. Helaas had ik mijn auto iets te ver weg geparkeerd, waardoor ik veel tijd kwijt was met wandelen naar de juiste plek, maar daar zal ik een volgende keer rekening mee houden.

Wat mij direct opviel was de enorme hoeveelheid ganzen die zich in de buitengaatse polder ophielden. Op een gegevens moment kwamen er zoveel overvliegen, precies op het moment dat ik enkele foto’s aan het maken was. Dit voegt dan toch ook wel weer wat toe aan de foto vind ik zelf!

Even later kwam er een man, waarschijnlijk uit Paesens – Moddergat, zijn hond uitlaten. Dat vond ik ook wel grappig om vast te leggen op deze manier. Door de ‘uitgebeten’ zon lijkt het net of de man een portaal van licht inloopt.

Tijd voor wat afwisseling en experimenten

Omdat de zon eigenlijk al te hoog stond naar mijn mening vond ik het tijd voor wat experimentele foto’s. Ik wisselde mijn groothoek (18-35mm) voor een zoomlens (70-300mm), waarmee ik de verschillende houten elementen in de Waddenzee beter kon vastleggen. Ik heb steeds gekeken naar een combinatie van het hout, met een ander element. De ene keer was dit een stel ganzen dat overvloog, de andere keer was het de vuurtoren van Schiermonnikoog op de achtergrond. Hoewel het niet direct voor de hand ligt om deze foto’s te maken, wanneer er zoveel mooie elementen dichtbij zijn, ben ik toch wel tevreden met het resultaat. Het is wat anders dan normaal, maar de foto’s zijn wel sfeervol geworden.

Tot slot

Tenslotte heb ik nog een echt experimentele foto gemaakt, van een stukje wad waarin een fraai patroon was te ontdekken.

Al met al, een geslaagd avontuur; ik kom zeker nog een keer terug naar Wierum om het wrak vast te leggen (met het juiste schoeisel ;)).

Het bericht Wierum aan het Wad (en een beetje Paesens – Moddergat) verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

De winter is vroeg dit jaar

Afgelopen week hebben we al even mogen proeven van de winter, de eerste speldeprikjes zijn uitgedeeld. Dit betekent ‘s ochtends ruiten krabben, de handschoenen weer uit te kast en de kachel een graadje hoger. Maar goede omstandigheden voor landschapsfotografie. De lagere temperaturen zorgen er voor dat het ‘s ochtends vaak een beetje mistig wordt, zeker in de buurt van water ontstaat dikwijls ochtendnevel. Dit vind ik een prachtig fenomeen. Helaas had ik afgelopen weinig tijd om ‘s ochtends foto’s te maken, maar ik heb toch één dag uitgekozen om snel voordat ik weer andere verplichtingen had even een rondje in de buurt te maken.

De grens van Groningen – Drenthe

Het gebied op de grens tussen Groningen en Drenthe, langs de A28 in de buurt van Glimmen, is een prachtig, afwisselend landschap. Toch ben ik daar (te) weinig te vinden, op één of andere manier ben ik me niet altijd bewust van de potentie. Eigenlijk heb je daar alles: afwisselend water en groen, licht glooiend, overgang van zand- naar kleigrond. Vandaar dat ik, mede gezien het tijdgebrek, dit gebied heb uitgekozen om te kijken of ik enkele mooie foto’s kan schieten.

Het bericht Op de grens van herfst en winter, op de grens van Groningen en Drenthe verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Alle voortekenen zijn goed, kans op ochtendmist, bijna windstil weer. Dat zorgt altijd voor prachtige beelden…

Maar de praktijk is anders. Al bij het opstaan (om 5.00u) hoor je de bladeren ritselen; geen goed teken. En als je naar buiten stapt voel je de wind door je haren, en op dat moment weet je dat al je voorbereidingen eigenlijk voor niks zijn geweest. Tegen beter weten in rijd je naar je voorgenomen locatie. Daar aangekomen worden je vermoedens bevestigd: harde wind, redelijk bewolkt, geen mooi licht.

Jammer, maar helaas. Je bent er nu toch af, dan kun je beter het beste maar van maken. Dus lekker even een rondje lopen, een paar foto’s maken (slechts een handjevol), en thuis maar kijken wat het geworden is.

Die dagen dus… Daar had ik laatst eentje van, deze foto’s van het Leekstermeer zijn een voorbeeld van leuke foto’s, maar niet spectaculair… Zo zie je maar dat de weersomstandigheden een alles bepalende factor zijn bij landschapsfotografie: ook al is de locatie nog zo mooi, als het licht (lees: weer) niet meewerkt zijn je voorbereidingen voor niks geweest (en toch kun je dan maar beter genieten van de rust, het mooie landschap en de wind door je haren ;)). Volgende keer beter!

Het bericht Leekstermeer – Net iets anders dan verwacht…. verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Heide is vaak erg geschikt voor landschapsfotografie. In elk jaargetijde is de heide mooi, hoewel natuurlijk in het najaar en in de winter de heide vaakst op zijn mooist is.

Winter op de heide

Wanneer de temperatuur daalt en onder het dauwpunt uitkomt, moet je alert zijn op de weersverwachtingen. Bij zonsopkomst kun je het vaak treffen dat de dauw bevriest op de heide, dit zorgt voor spectaculaire foto’s. Ik ben er laatst ook weer op uit gegaan, heb een bezoekje gebracht aan de Gasterse Duinen. De combinatie van bos en open veld doet het erg goed onder deze omstandigheden.

Ik vind het vooral mooi, wanneer de zon net boven de horizon piept en de stralen een soort strijklicht geven op de elementen voor op de foto.

Wanneer je de tijd neemt om goed om je heen te kijken, vind je soms ook verrassende composities, zoals hieronder. Het lijkt net of de takken van de boom tegen de tak op de grond hun hand uitsteken en zeggen: ‘blijf daar toch niet op die koude grond liggen, kom weer terug…’

En wat later, toen ik alweer terug liep naar de auto zag ik dit schitterende tafereel: zonnewaaiers door de bomen, door het beetje ochtendnevel… Dit beeld wilde ik jullie niet onthouden

Het bericht Een mooie ochtend in de Gasterse Duinen verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

De voorbereiding – locatiekeuze

Voorbereiding is het halve werk bij landschapsfotografie, dus de avond ervoor kruip ik achter mijn computer en raadpleeg de weerberichten en mijn eigen kaart met fotografielocaties op Google Maps. De laatste gebruik ik om interessante locaties voor landschapsfotografie vast te leggen waar ik eens ben geweest of waar ik nog graag eens heen wil. Met het oog op de zonsopkomst in het oosten heeft mijn voorkeur een locatie met zicht naar het oosten. Ook verwacht ik mooi licht, en wil dus een ‘verre’ horizon, met als het kan water op de voorgrond. Hiermee valt mijn keuze op een locatie aan Lauwersmeer, de oude vuurtoren bij Oostmahorn en Esonstad.

Kleurenpracht

Het heeft echt hard gevroren, op sommige plaatsen is het meer dan -10 graden Celsius geweest! Als ik in de auto stap geeft mijn thermometer -5,5 aan, koud genoeg… Wanneer het hoge noorden van de provincie Groningen inrijd valt mij de schoonheid van het landschap op. In de achteruitkijkspiegel zie ik de lucht heel donkerpaars kleuren, ten teken dat het niet lang meer duurt voordat de zon echt zijn gezicht laat zien. Ik moet aan de westkant van het Lauwersmeer zijn, dit ligt in Friesland.

Aangekomen op de plek van bestemming parkeer ik mijn auto en wordt ik helemaal enthousiast van het licht. Het is schitterend! Een rijk palet van kleuren, van paars naar oranje, worden weerspiegeld in het water.

Wat een kou!

Maar er is nog iets: het is echt vreselijk koud. De wind staat pal over het meer en is veel harder dan voorspeld. Toch maakt dat deze trip nog meer memorabel. Terwijl ik mijn fotocamera uit de tas haal en bevestig op het statief bevriezen mijn handen al bijna. En ik moet nog beginnen. Ik besluit ook het grijsverloop filter alvast te monteren, zodat ik zo weinig mogelijk handelingen hoef te doen op de plaats van handeling.

Ik trek een muts over mijn oren en mijn handschoenen aan en stap de ijzige kou in. In het schemerdonker heb ik moeite om de juiste plek te vinden. Ook de koude leidt mij af. Ik maak snel een paar foto’s om te bepalen wat ik wil laten zien. De lucht is inmiddels prachtig, en ik besef dat het nu moet gebeuren.

Ik kies positie onder de vuurtoren, op een houten steiger. Hiermee kan ik de vuurtoren benadrukken en voegt de steiger iets mysterieus toe aan het plaatje. Ik zorg dat ik alles goed heb, sluitertijd, diafragma, hoogte van het filter, stand van de camera en gebruik de draadontspanner voor het maken van de foto. En dit is het resultaat…. Ik ben erg blij, persoonlijk wordt ik gegrepen door de sfeer van de foto en is het een foto geworden die mij raakt (omdat ik weet wat er voor nodig was om deze foto te maken).

Het bericht Zonsopkomst – De oude vuurtoren bij Oostmahorn verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Heerlijk, helder, winter!

Hier hebben we lang op moeten wachten, eindelijk een beetje winter. Vorig jaar is het niet eens zover gekomen en nu hebben we al twee ‘flitswinters’ achter de rug. De kou en het heldere weer staan garant voor sfeervolle beelden. Ik heb geprobeerd om de frisheid van het landschap te fotograferen.

Heide, uitermate geschikt

Mijn favoriete locaties tijdens bij dit soort omstandigheden zijn landschappen met ruige begroeiing aan de grond zoals heide- en rietvelden. Daar vriest de dauw vaak een beetje aan en dit geeft samen met de blauwe, heldere lucht een schitterend winters resultaat.
Vandaag heb ik besloten om naar de Zeegse Duinen in Drenthe te gaan, een relatief heidegebied in de buurt van Zeegse, op slechts een kwartiertje rijden van Groningen.

Koud, maar schitterend

De keuze valt goed uit, het is koud maar heerlijk daar. De lucht is kraakhelder, de dauw is mooi wit ‘aangevroren’, de zon komt net tussen de bomen door en het is bijna windstil. Na enige tijd verwarmt de zon de grond, zodat er een lichte dauw begint te ontstaan. Dit voegt nog een extra element toe. Ik ben helemaal in mijn element.

Ik maak verschillende foto’s, sommige van statief, sommige uit de hand. Doordat het licht zo helder is de sluitertijd al gauw korter dan 1/100 seconde en maakt het mogelijk om uit de hand ‘met scherp te schieten’.

Zeegse Duinen: een aanrader

Het is daar prachtig, helemaal in de winter! Waar je ook kijkt, overal zijn mooie elementen en fijne composities te maken. Omdat ik niet heel veel tijd had heb ik niet alles kunnen vastleggen, maar ik kan je aanraden om daar eens heen te gaan (met of zonder camera). Je kunt bij het Fletcher hotel parkeren en na een lekkere wandeling jezelf belonen met een kop koffie of warme chocolademelk 😉

Het bericht Winter Wonderland verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.