Zenscapes Landschapsfotografie

Zonsondergang op Terschelling

Zenscapes — Fri, 22 Mar 2024 09:17:47 +0000

Het mooiste moment van de dag?

Zonsondergang, is dat het mooiste moment van de dag? Alles komt tot rust, de dag is ten einde, het licht wordt zachter. Ik houd er in elk geval van om ‘s avonds nog even een rondje te lopen, al dan niet met de camera, om even rustig de dag door te nemen en mijn gedachten tot rust te brengen. En op Terschelling is dat helemaal een moment waar ik enorm kan van genieten…

Het strand loopt leeg...

Het einde van de een lange vakantiedag, het strand loopt langzaam leeg. Mensen laten hun hond uit, of nemen nog een laatste duik in de Noordzee.

Dat is voor mij een ultieme vakantiebeleving, die ik soms kan combineren met het schieten van een paar mooie plaatjes. Vaak heb ik niet eens de ambitie om de perfecte foto te maken, maar meer een weergave te creëren van het moment, zoals ik dat op dat moment ervaar.

... de vogels nemen het over

De standlopers keren langzaam aan weer terug en schieten heen en weer op de vloedlijn.

De lucht in vuur en vlam

Regelmatig zie ik mensen de zonsondergang vastleggen en vervolgens het strand verlaten.

Dat is zonde! Juist de eerste momenten nadat de zon echt onder is gegaan kleurt de lucht het mooiste! Zeker als er nog een klein beetje bewolking aanwezig is, die het licht breekt en de lucht verandert in een palet van felle en pastelkleuren. Prachtig om zo de dag te eindigen….

Het bericht Zonsondergang op Terschelling verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Een paar dagen Terschelling

Zenscapes — Mon, 13 Feb 2023 20:08:17 +0000

Terschelling

Wie mij een beetje kent weet dat ik dol ben op Terschelling. Dit eiland heeft alles voor een landschapsfotograaf: afwisselende landschappen, invloed van het weer, specifieke omstandigheden die bijna nergens anders voorkomen zoals het noorderlicht en zeevonk.

Ik kom er graag, maar altijd te weinig

Herfst op Terschelling

Op Terschelling, waar de zee zucht,
de herfst zijn kleuren laat vallen,
de lucht is een schilderij van grijs en goud,
en de horizon fluistert oude verhalen.

De duinen, gehuld in een dekentje van riet,
verliezen hun groene glans,
de wind danst met de bladeren,
een wervelwind van vergankelijkheid en kans.

De lucht is fris, de zon een schuchtere gast,
die soms doorbreekt, als een belofte van warmte,
maar al snel weer verdwijnt achter wolken,
die als schaduwen over het eiland drijven.

De zee zingt haar lied van getijden en tijd,
golven rollen als gedachten,
de horizon verliest zich in de verte,
terwijl de schepen langzaam verdwijnen.

Hier, waar de stilte zoete muziek is,
en de sterren zich verzamelen in de nacht,
leert de herfst ons te kijken,
naar wat komen gaat, en wat ons wacht.

Op Terschelling, in de herfst,
is elke stap een herinnering,
een echo van wat ooit was,
en de belofte van wat nog zal zijn.

Verandering van het licht

Zoals je weet ben je als landschapsfotograaf in grote mate afhankelijk van het licht. Het is daarom ook van belang dat je tijdig je positie inneemt en je techniek in orde hebt.

Het bericht Een paar dagen Terschelling verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Hoornsedijk – Paterswoldsemeer

Zenscapes — Fri, 12 Mar 2021 13:20:13 +0000

De mooiste momenten ontstaan wanneer je ze het minst verwacht…

De laatste weken worden we regelmatig verrast qua weersomstandigheden: de ene week vriest het dat het kraakt, de andere week zitten we in een T-shirt in de tuin. Afgelopen week was weer een ander uiterste, slecht weer, bijna herfstachtig. Veel wind, maar ook mistige ochtenden. Niet direct het weer waar je gelijk aan denkt bij landschapsfotografie, maar toch kan ik daar ook wel van genieten. Niet teveel en niet te lang, maar voor de afwisseling is het best leuk om ook in deze omstandigheden erop te gaan.

Enkele weken geleden ben ik ook al een beetje uit mijn comfortzone gestapt, met de bosfoto’s in de mist, en nu ben ik ook voor een deel gaan experimenteren. Weliswaar voor mij bekend terrein: de Hoornsedijk, in de buurt van Groningen, langs het Paterswoldsemeer.

Afwisseling: water, bomen, dieren…

Langs de Hoornsedijk kom je over een aantal kilometers een grote diversiteit aan landschappen en onderwerpen tegen. Wanneer het helder en mooi weer is valt dit minder op: er wandelen en fietsen veel mensen, er is veel reuring en je kunt ver kijken. Wanneer het mistig is valt je blik automatisch op onderwerpen die dichterbij zijn. Immers, je kunt niet verder kijken dan de mist toelaat… Dit zorgt bij mij regelmatig voor nieuwe inzichten.

De steiger

Eén onderdeel heb ik vaker op deze website geplaatst, dat is één van de vele steigers langs het Paterswoldsemeer. Deze lenen zich bij mistige omstandigheden bij uitstek voor foto’s vind ik. De dromerige sfeer, het niet verder kunnen kijken dan een paar meter, zorgt ervoor dat je als kijker met een vraagteken blijft zitten; wat zou er zich aan de overkant bevinden…? Als er dan ook nog enkele kuifeendjes rustig in het water dobberen kan ik het niet laten om dit tafereel nogmaals vast te leggen, juist de details maken deze foto net weer anders dan anders.

Het Hoornsediep

De volgende halte was de Hoornsedijk zelf, langs het Hoornsediep. Ik was eigenlijk op zoek naar lijnen in het landschap, zoals beschreven in mijn vorige post, maar mijn oog werd eigenlijk direct getrokken door het water, de overhangende bomen en de reflectie. Ook dit zijn klassieke elementen bij dit type foto, ik ga dan altijd op zoek naar structuren of vormen die de foto een bepaalde structuur geven. Dit zorgt voor rust, zonder de sfeer van de foto teniet te doen. Onderstaande foto’s zijn daarvan een goed voorbeeld vind ik zelf, ondanks het gebrek aan kleur en contract zijn ze toch levendig én kalm.

De bomen hang op een bepaalde over het water en komen samen bovenin de foto. Dit zorgt toch voor enige diepte en dat je oog door de hele afbeelding wordt ‘getrokken’.

Paarden in de mist

Tot slot kwam ik nog een tafereel tegen dat niet direct mijn specialiteit betreft, maar ik wel zo mooi vond dat ik deze niet wilde laten lopen: deze prachtige paarden, die sereen lopen te grazen in de mist. Dit is al gauw afgezaagd en saai, maar doordat het er drie zijn en deze in een bepaalde formatie staan vind ik ook dat deze foto een mooie balans heeft tussen het verhaal en de rust. Het verhaal moet je uiteraard zelf verzinnen, maar ik houd van foto’s die iets van je voorstellingsvermogen vragen….

Het bericht Hoornsedijk – Paterswoldsemeer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Fotograferen in de mist – Het Drents-Friese Wold

Zenscapes — Thu, 11 Mar 2021 11:36:32 +0000

Bos, ook bij 'minder' weer

Mist en bos spreekt wat mij betreft in de landschapsfotografie altijd tot de verbeelding, maar zorgt tegelijkertijd vaak voor frustratie. De sprookjesachtige sfeer die je tijdens het wandelen ervaart, blijkt in lastiger vast te leggen dan je denkt… Ik ben ook niet écht gespecialiseerd in dit type foto, maar voor mij (en voor alle fotografen) is het ook belangrijk om verschillende aspecten te beheersen. Dit ga je alleen doen door uit je comfortzone te stappen en te blijven oefenen (waarbij je dus ook fouten mag en misschien wel moet maken)…. Enkele weken geleden was ik in het Drents-Friese Wold, in de buurt van Appelscha en Wateren, toen het weer zo’n klassieke mistochtend was en ik de uitdaging weer eens ben aangegaan.

Een aantal basisregels

Door te blijven proberen en te zoeken heb ik nu voor mezelf wel een aantal basisregels bij het fotograferen in mistige omstandigheden, die ook in het bos van pas komen:

Ik gebruik een zoomobject. Ik maak als landschapsfotograaf vaak gebruik een groothoek objectief, maar ik vind dat voor omstandigheden met mist minder geschikt. Door in te zoomen kun je het voorste, minst mistige gedeelte ‘overslaan’, waardoor je de mist accentueert. Daarnaast kun je bepaalde onderdelen in je compositie beter uitlichten. Tot slot gaat het argument voor het ‘zelf een stap naar voren of achteren doen’ niet op: hiermee gaat juist het effect van de mist vaak verloren.
Ik probeer voor het contrast een of enkele objecten in de voorgrond te kiezen die structuur hebben. De mist zorgt voor een bepaalde zachtheid, ik vind het mooi als hier een element tegenover staat met meer contrast
Lijnen en compositie zijn extra belangrijk. Doordat een groot deel van de foto ‘wazig’ is, is compositie extra belangrijk. Ik vind het mooi als er een lijnenspel ontstaat waarbij je als het ware de mist wordt ingetrokken en er iets te raden te overblijft: “wat zou er achter die bocht zitten?”
Tot slot probeer ik niet door te slaan in de nabewerking. Ik kom regelmatig mistfoto’s tegen waarbij de kleuren teveel geaccentueerd zijn. Persoonlijk houd ik daar niet van, ik wil de sfeer zoveel mogelijk behouden. Let wel, dit betekent niet dat ik een tegenstander ben van nabewerking, maar in het geval van mistfoto’s is het risico groot dat wanneer je de kleuren benadrukt, het dromerige effect van de foto verdwijnt.

Interessante paden

Een pad biedt vaak een mooie zichtlijn in een foto, bij mistige omstandigheden werkt dat goed (zie ook hierboven). Gelukkig lopen er binnen het Drents-Friese Wold genoeg wandel- en fietspaden, dus kun je volop experimenteren!

Hoogteverschil geeft meer diepte

Vind het zelf altijd mooi als er een slinger en/of hoogteverschil aanwezig is, dit geeft een foto net wat meer diepte. Ook aan deze voorwaarden is voldaan!

Al met al vind ik deze foto’s eigenlijk best goed gelukt, wellicht wordt het ooit nog eens wat :)!

Het bericht Fotograferen in de mist – Het Drents-Friese Wold verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Herfstkleuren aan het Paterswoldsemeer

Zenscapes — Mon, 30 Nov 2020 19:15:21 +0000

De laatste tijd ben ik te weinig op pad om mooie landschapsfoto’s te maken, dus als ik weer eens tijd heb hoop ik ook op goede omstandigheden. Wat dat betreft worden we niet teleurgesteld, de afgelopen weken zijn we met enige regelmaat getrakteerd op prachtige kleurrijke zonsopkomsten en -ondergangen. Zo ook op deze mooie namiddag!

Verandering van het licht

Wat mij zelf altijd weer verbaast, is de verandering van de kleuren in slechts een paar minuten. Ze zeggen wel eens dat je als landschapsfotograaf alle tijd hebt, maar dat is zeker bij dit soort omstandigheden niet waar. De kleuren veranderen continu en dat betekent dat je hét moment zomaar kunt missen.

Zo zijn de eerste twee foto’s gemaakt toen de lucht wel in brand leek te staan, van geel, tot knaloranje tot felrood: het hele palet aan kleuren kwam langs.

Minder kleur, langere sluitertijd, 'zachtere sfeer'

Enige minuten later was het licht al grotendeels verdwenen en ook de felle kleuren werden minder. Maar, met een langere sluitertijd (tot wel 3 minuten) kun je toch nog veel licht en kleur ‘vangen’. Eigenlijk vind ik dit soort sfeerfoto’s net zo mooi (of misschien wel mooier) dan de eerdere ‘instagram-achtige’ foto’s..

Wat vinden jullie?

Ik ben wel benieuwd naar jullie mening! (dus laat gerust een reactie achter ;))

Het bericht Herfstkleuren aan het Paterswoldsemeer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Foto’s afdrukken – een blijvende herinnering

Zenscapes — Mon, 05 Oct 2020 13:52:20 +0000

In dit digitale tijdperk is mijn valkuil dat ik te weinig tijd neem om foto’s af te drukken en op de ‘ouderwetse’ manier te delen. Maar wat is er nu leuker dan een echte foto in de hand te hebben en deze te kunnen laten zien aan anderen?

Dus toen ik een vraag kreeg van “Fotofabriek” (die ook nog eens gevestigd zijn in Groningen) om eens een paar producten uit te proberen hoefde ik daar niet lang over na te denken. Bij “Fotofabriek” kun je kiezen uit een ruim aanbod van verschillende producten, zo kun je een fotoboek maken, unieke wanddecoratie maken, diverse producten bedrukken en natuurlijk ook gewoon je foto’s afdrukken. Bij het laatste kun je kiezen tussen een groot aantal afmetingen en vormen, maar ik heb gekozen voor een aantal retroprints.

Retroprints

Waarom retroprints zou je wellicht zeggen? “Dat is nu niet direct dat ik associeer met landschapsfotografie…”. Dat was ook mijn eerste gedachte, maar juist daarom heb ik daarvoor gekozen. Het printen van landschapsfoto’s in de standaardformaten of uitvoeringen (canvas, plexiglas, etc.) is voor iedereen wel bekend, retroprints vragen om een andere benadering. Het begint bij het kritisch denken over wat voor verhaal je wilt vertellen. Omdat het gaat om een set van 8 foto’s (of meer) heb ik gekozen voor een thematische aanpak. Daarvoor ben ik mijn fotocatalogus ingedoken en gekeken welke foto’s enige samenhang vertonen. Dit vroeg van mij ook weer een frisse blik om mijn landschapsfoto’s, en eigenlijk vond ik dat erg leuk om te doen.

Uiteindelijk heb ik gekozen voor twee ‘series’:

Beach Serie Terschelling: een serie foto’s van het strand tijdens zonsondergang op mijn favoriete Waddeneiland: Terschelling. Natuurlijk om te laten zien hoe mooi het daar is, maar ook om de mogelijkheden weer te geven die je op een op het eerste gezicht ‘eenvoudige’ locatie kunt zien. Door licht, getijde en beweging is het beeld steeds weer anders. Dus enerzijds kennen de foto’s veel overeenkomsten, maar zijn ze toch allemaal anders.
Paterswoldsemeer: als je een verhaal wilt vertellen over hoe mooi het dichtbij kan zijn (bijna letterlijk mijn achtertuin), wat is er dan leuker om dit met foto’s te doen? Vandaar mijn keuze voor het Paterswoldsemeer in diverse facetten en stijlen, ook om de diversiteit te benadrukken.

Het proces

Zoals gezegd heb ik gekozen voor een thematische benadering, en hierop mijn foto’s geselecteerd. Het uploaden was een fluitje van een cent, dat is zo klaar. Tijdens het bewerken kwam ik erachter dat er diverse optie beschikbaar zijn: toevoegen van teksten, tekstballontjes, zelfs extra afbeeldingen. Omdat dat in deze weinig toevoegde heb ik het zo simpel mogelijk gehouden en gekozen voor een titel en daarbij voor de ‘Beach Serie’ een nummering… Ook omdat ik het niet vind passen om bij deze vorm van foto’s afdrukken teveel afleiding wil zien.

Het resultaat

En dit is het resultaat:

En deze van Terschelling:

De foto’s zijn erg mooi afgedrukt, kleuren zijn zoals gedefinieerd. Ik moet zeggen dat ik het erg leuk vond om mijn foto’s op deze manier een ‘tweede leven’ te geven! Wat vinden jullie?

Het bericht Foto’s afdrukken – een blijvende herinnering verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Mistige ochtenden

Zenscapes — Mon, 05 Oct 2020 12:38:44 +0000

Dit keer een korte bijdrage, aangezien ik het de laatste nogal druk heb met verschillende werkzaamheden. Toch wil ik graag blijven fotograferen, omdat ik me daar prettig bij voel en het fijn vind om mezelf te blijven ontwikkelen als landschapsfotograaf.

“Het is niet mooi weer…”

De traditionele valkuil van ons (als landschapsfotografen) is dat we veeleisend zijn wat betreft de omstandigheden en hierdoor niet op pad gaan wanneer deze niet optimaal zijn. Daar trap ik ook vaak in, maar soms (zoals nu) wordt ik ook gedwongen om juist de momenten die ik heb wél te benutten, ook al is het weer niet zo goed als gehoopt.

Juist in de herfst

In dit jaargetijde is juist heel veel mogelijk, elke dag is anders! Zo kan de zomer nog een tijdje voortduren, beginnen de bomen al te kleuren, heb je door grotere temperatuurverschillen en hoge luchtvochtigheid kans op mist, en kan het natuurlijk ook heel onstuimig zijn. Deze wisselende omstandigheden zijn een goede leerschool, hiervan leer je snel(ler) wat het effect is van het licht op jouw landschapsfoto’s.

Mist

Maar even genoeg daarover, daar besteed ik later nog wel eens uitgebreid aandacht aan..

Mistige omstandigheden zijn wat mij betreft favoriet in dit jaargetijde. Uiteraard heeft de kleurenpracht ook een grote aantrekkingskracht, maar zoals mijn gekozen ‘naam’ Zenscapes al min of meer laat zien, houd ik ook heel erg van een rustige sfeer en zacht licht. Daarvoor vormen foto’s in de mist een perfecte basis.

In de buurt van water

Om het effect van mist te benadrukken heb je eigenlijk wel ‘ver zicht’ nodig. In onze vlakke landje wil dat nog wel eens voor een uitdaging zorgen, er staat al snel een object of bebouwing in de weg. Daarom houd ik er van om tijdens mist het water op te zoeken (of uitgestrekte weilanden of natuurgebieden). Door licht in te zoomen kun je het effect van mist verder versterken, waarbij je nog wel elementen kunt herkennen.

Zo heb ik dus laatst ‘s ochtends (op twee verschillende ochtenden) een rondje Paterswoldsemeer gemaakt, waarbij ik deze foto’s heb gemaakt. Hierbij heb ik optimaal gebruik kunnen maken van mijn beperkte tijd en ben toch best tevreden over het resultaat. Zoals gezegd, ik houd ervan; foto’s in de mist!

Het bericht Mistige ochtenden verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Terschelling – ‘Beach Series’

Zenscapes — Thu, 01 Oct 2020 13:39:13 +0000

Minimaal één keer per jaar bezoek ik mijn favoriete Waddeneiland Terschelling. Ik vind het daar prachtig en mijn creativiteit wordt daar ook altijd geprikkeld; het is een walhalla voor de landschapsfotograaf: uitgestrekte stranden, heidevelden, duinen, verschillende loof- en naaldbossen, pittoreske dorpjes, droogvallend Wad, de Noordzee. Kortom, bijna teveel om in één vakantie te fotograferen.

Focus

Eén ding goed doen is in dit geval beter dan veel dingen half. Vandaar dat ik mezelf een opdracht had gegeven om op één onderwerp te focussen: het strand (bij Midsland aan Zee, in dit geval), bij zonsondergang. De vloedlijn, de golven, de structuren in het zand, de lucht en de verschillende kleuren maken dit op zich al de moeite waard. Eén van mijn valkuilen is dat ik teveel in één keer wil vastleggen, helemaal als ik op een locatie ben waar er verschillende interessante onderwerpen zijn. Met deze ‘oefening’ van het vastleggen van een specifiek onderwerp heb ik mezelf gedwongen om heel duidelijk te kijken naar compositie, lijnen, licht, eigenlijk alles wat je tijdens je werk als landschapsfotograaf wel meeneemt, maar zelden zo bewust van bent.

Daarnaast houd ik er van om zonder ‘pottenkijkers’ te werken, dus niet het gevoel te hebben dat mensen steeds over mijn schouder meekijken (dat gebeurt regelmatig, als je weer eens ergens neerstrijkt met je overvolle rugtas, imposante objectieven, filters en zware statief ;)). Het strand is dan een uitermate geschikte plek om alles in alle rust te doen en te experimenteren.

Hetzelfde, toch anders

Ik kan niet anders zeggen dat ik enthousiast ben geworden van dit experiment: ondanks dat de sfeer op de foto’s hetzelfde is, is het resultaat elke keer anders. Bij het filteren van geschikte foto’s had ik eigenlijk teveel keuze, ik vond het lastig om een definitieve selectie te maken. Veel van de foto’s hadden elk op hun wijze wel ‘iets’ waardoor ik er naar bleef kijken en ze niet wilde weg gooien.

De serie

Dus heb ik besloten om eens een ‘serie’ te plaatsen: vandaar de keuze voor de ‘Beach Serie Terschelling’. Ik ben erg tevreden met het resultaat, wellicht moeten enkele foto’s nog een keer door de nabewerking, maar ik ben nu al tevreden!

Het bericht Terschelling – ‘Beach Series’ verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

De Melkweg en komeet Neowise – Een experiment met nachtfotografie

Zenscapes — Wed, 12 Aug 2020 12:24:17 +0000

Afgelopen vakantie was ik op Terschelling, mijn favoriete Waddeneiland. Ook een mooie gelegenheid om weer eens wat nieuwe dingen te proberen!

Eén van de dingen die nog op mijn lijstje stond is het maken van nachtfoto’s, en van de Melkweg in het bijzonder. Waar kun je dat nu beter doen dan op één van de donkerste plekken in Nederland: Terschelling, uitgeroepen tot “Dark Sky” gebied.

In de duinen bij Midsland

De Boschplaat is het officiële “Dark Sky” gebied, maar er zijn op nog veel meer donkere plekken te vinden, eigenlijk overal waar je een beetje buiten de bebouwing loopt valt het al snel op hoeveel sterren je kunt zien. Zo ook even buiten Midsland, in de duinen bij Midsland-Noord.

Als je op het ‘Uitkijkpunt Midsland-Noord’ gaat staan, heb je een fantastisch uitzicht over het eiland. Een mooi plek voor dit experiment derhalve. Onderstaande foto’s zijn mijn eerste kennismaking met het fotograferen van de Melkweg…

Na een beetje bewerken, kwam de Melkweg nog beter naar voren.

Belangrijkste lessen voor nachtfotografie

Zoals je boven kunt zien, is mijn eerste poging nog redelijk geslaagd te noemen (al zeg ik het zelf). Echter, ik heb wel wat dingen geleerd:

Zorg voor een lichtsterk objectief: ik heb gebruik gemaakt van een objectief dat ik vaak gebruik voor mijn landschapsfotografie, de Nikkor 18-35mm F/3.5-4.5F ED AF. Dit is niet bepaald een lichtsterk objectief (dat is ook niet vaak nodig voor landschapsfotografie omdat je veelal met statief werkt), dit zorgt ervoor dat de lens relatief weinig licht vangt tijdens dit type fotografie. Ook rekening houden met de zogenaamde 5oo-regel (zie link voor meer informatie), waarbij de maximale belichtingstijd tijdens nachtfotografie kan worden bepaald door het getal 500 te delen door de gebruikte brandpuntsafstand van het objectief, in dit geval dus 18mm. Dit om te voorkomen dat de sterren als een streep worden weergegeven. In dit geval was de maximale belichtingstijd dus 500 / 18 = 27,8 seconden. Dat is best lang en ook door de ISO-waarde op te schroeven naar 400 kon ik nog best wat details vastleggen. Maar stel je voor dat je een objectief hebt met maximale F-waarde van 1.8 dan scheelt dat dus 2 stops! (3.5 / 1.41 = 2.5, 2.5 / 1.41 = 1.8). Wat dus betekent dat je vier keer zoveel (per stop 2 x zoveel licht) vast kunt leggen in dezelfde sluitertijd.
Zorg voor een interessante voorgrond: ik had van tevoren niet echt een locatie uitgekozen, en daar baal ik achteraf van. Hoewel de dennenbomen voor een mooi silhouet zorgen, denk ik dat foto’s krachtiger waren geweest bij een sterke voorgrond
Zorg dat je precies weet wat de instellingen op je camera zijn: zoals gezegd was ik niet per se optimaal voorbereid. Ik was vergeten om een zaklamp bij me te steken (wel klaar gelegd, maar niet in mijn tas gestopt) en daar had ik op locatie veel last van. Hoewel ik vrijwel alle instellingen en knopjes van mijn Nikon D750 wel kan dromen, is het werken in het aardedonker toch wel even iets anders: je ziet echt helemaal niks. En als je eenmaal een verkeerde toets, al dan niet per ongeluk, hebt ingedrukt of gedraaid is het fijn om te kunnen zien waar je mee bezig bent….

Komeet “Neowise” als bonus

Hoe vaak krijg je de kans op de komeet Neowise met het blote oog te zien? Precies, slechts één keer in de 7000 jaar :). Genoeg reden om deze ook gelijk eens proberen vast te leggen. Ik had me ingelezen, dus wist in welke richting ik moest kijken om de komeet te kunnen zien. Richting Midsland aan Zee, en dan iets naar meer naar westen.

In eerste instantie was Neowise lastig met het blote oog waar te nemen, maar naarmate het donkerder werd, was de komeet en zijn ‘staart’ steeds beter zichtbaar. Toch wel indrukwekkend om eens mee te maken.

Het bericht De Melkweg en komeet Neowise – Een experiment met nachtfotografie verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Appelbergen in het voorjaar

Zenscapes — Thu, 18 Jun 2020 14:12:39 +0000

In mijn werk als landschapsfotograaf vind ik het altijd fascinerend te zien hoe verschillend één en dezelfde locatie er op verschillende momenten in het jaar zó anders uit kan zien. Vorig jaar was ik in de herfst bij de Appelbergen en heb ik enkele mooie landschapsfoto’s kunnen maken. En nu in het voorjaar was ik er (min of meer toevallig) weer terug. En wat een verschil!

Niet gepland

Eigenlijk was het niet eens mijn bedoeling om naar de Appelbergen te gaan. Ik had de weersverwachting voor de volgende dag bekeken en was van plan om enkele foto’s rondom het Paterswoldse Meer te gaan maken. Maar zoals wel vaker, was de weersverwachting niet overeenkomstig de praktijk :). Er zou vrijwel geen wind staan, ook zou het fris zijn en veel kans op mist opleveren. Maar vlakbij Groningen niks van dit alles… Dus plannen aanpassen!

Daarom ben ik eens een stukje gaan rijden en viel het mij op dat op bepaalde beschutte plekken wel degelijk grondmist hing. Omdat het ‘tijdslot’ niet zo groot meer was, heb ik mijn opties afgewogen en kwam al snel uit op de Appelbergen: een boslandschap met open plekken, lage begroeiing en een waterpartij. Als daar geen ochtendnevel zou zijn…

Toch nog mist

Aangekomen bij de Appelbergen zag ik dat mijn intuïtie mij niet in de steek had gelaten: volop nevel. Maar zoals vaker begon de tijd te dringen, de zonsopkomst was al niet ver meer en ik moest nog naar de, voor mij, geschikte plek. Snel spullen gepakt en wandelen maar. Op de plek die ik in mijn hoofd had aangekomen, zag ik dat de zon al de eerste stralen over de horizon scheen, helaas. Dat maakt het toch een stuk lastiger. Maar goed, ook daar geldt: wat kun je met omstandigheden op dat moment?

Silhouette!

En daarmee bedacht ik me dat door tegen de zon in te fotograferen ik wel weer eens een silhouette kon schieten: met laaghangende mist wordt dit soms mooie, geheimzinnige effect nog versterkt.

Rozen?

Vervolgens ben ik een stukje doorgelopen naar de waterpoel in het bos. Daar aangekomen zag ik ook de nevel boven het water een mooi effect geven. Heel langzaam verschoof de mist over het water, het achterliggende land in.

Maar vreemd vond ik te zien dat er diverse rozen langs het water waren neergezet (en enkele lagen in het water). Ik weet niet waarvoor die geplaatst zijn, wellicht was er een soort herdenking de avond ervoor (weet iemand het?). Maar goed, door de roos op de voorgrond krijgt deze foto net wat meer ‘inhoud’.

Voorgrond / achtergrond

Zoals gezegd maakt de opgekomen zon het fotograferen niet makkelijk. Voor landschapsfotografie houd ik er eigenlijk niet zo van wanneer de zon al wat hoger staat, helemaal in het late voorjaar gaat dit razendsnel. Daarom probeerde ik de zon nog deels achter de bomenrij te krijgen, om het contrast niet te hoog te laten oplopen. Dat is niet helemaal gelukt, maar door een interessante stam op de voorgrond te kiezen vind ik het niet eens heel storend. Natuurlijk, ik heb mooiere foto’s gemaakt, maar ook deze minder wil graag delen om te laten zien dat het niet allemaal ‘perfect’ is (en hoeft te zijn).

Snel wisselend licht

Op de volgende foto zie je wat de zonsopkomst met het licht doet, vooral in het late voorjaar gaat dit enorm snel. De gele, oranje gloed wordt al snel omgezet in blauw, koel licht. Dit hoeft in principe niet direct erg te zijn, zoals blijkt uit onderstaande foto. Juist het blauw accentueert de groene voorgrond en de oranje gekleurde lage begroeiing achter het bosmeertje. Wat hierbij meespeelt is dat de voorgrond in de schaduw ligt (dus blauw is) en de achtergrond in de zon (dus meer een warme gloed heeft).

Tot slot: spiegeling in het water

De laatste foto die ik deel is eentje waarbij de spiegeling in het water eigenlijk het onderwerp is. Iets wat ik altijd erg mooi vind. Nu met de zon achter komen de bomen beter uit, het stilstaande water versterkt dit effect. Ook de laaghangende (eiken)takken zorgen voor een soort frame, waardoor je oog sneller naar de bomenrij en de weerspiegeling hiervan wordt getrokken. De kleuren zijn hier wat meer geel / oranje omdat een deel van het landschap in de zon ligt. Ook hier geldt weer, niet perfect, toch mooi!

Belangrijkste les: locatiekennis

Al met al toch nog een best succesvolle ochtend op deze manier. Belangrijkste les voor mij is nogmaals het besef dat locatiekennis van belang is. Je kunt nog zoveel plannen maken, er gebeurt vaak iets waardoor je als landschapsfotograaf moet schakelen. Landschappen, licht en het weer houden zich niet altijd aan de vooraf bedachte regels ;). Door locatiekennis te hebben kun je snel schakelen en een op het eerste gezicht verloren sessie toch nog omzetten naar een positieve ervaring (en hopelijk dus ook met enkele mooie foto’s in de tas). Ook leer je hierdoor weer over wat specifieke omstandigheden doen op voor jou bekende locaties.

Het bericht Appelbergen in het voorjaar verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.