gouden uur Archieven - Zenscapes Landschapsfotografie

Zonsondergang op Terschelling

Zenscapes — Fri, 22 Mar 2024 09:17:47 +0000

Het mooiste moment van de dag?

Zonsondergang, is dat het mooiste moment van de dag? Alles komt tot rust, de dag is ten einde, het licht wordt zachter. Ik houd er in elk geval van om ‘s avonds nog even een rondje te lopen, al dan niet met de camera, om even rustig de dag door te nemen en mijn gedachten tot rust te brengen. En op Terschelling is dat helemaal een moment waar ik enorm kan van genieten…

Het strand loopt leeg...

Het einde van de een lange vakantiedag, het strand loopt langzaam leeg. Mensen laten hun hond uit, of nemen nog een laatste duik in de Noordzee.

Dat is voor mij een ultieme vakantiebeleving, die ik soms kan combineren met het schieten van een paar mooie plaatjes. Vaak heb ik niet eens de ambitie om de perfecte foto te maken, maar meer een weergave te creëren van het moment, zoals ik dat op dat moment ervaar.

... de vogels nemen het over

De standlopers keren langzaam aan weer terug en schieten heen en weer op de vloedlijn.

De lucht in vuur en vlam

Regelmatig zie ik mensen de zonsondergang vastleggen en vervolgens het strand verlaten.

Dat is zonde! Juist de eerste momenten nadat de zon echt onder is gegaan kleurt de lucht het mooiste! Zeker als er nog een klein beetje bewolking aanwezig is, die het licht breekt en de lucht verandert in een palet van felle en pastelkleuren. Prachtig om zo de dag te eindigen….

Het bericht Zonsondergang op Terschelling verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Een paar dagen Terschelling

Zenscapes — Mon, 13 Feb 2023 20:08:17 +0000

Terschelling

Wie mij een beetje kent weet dat ik dol ben op Terschelling. Dit eiland heeft alles voor een landschapsfotograaf: afwisselende landschappen, invloed van het weer, specifieke omstandigheden die bijna nergens anders voorkomen zoals het noorderlicht en zeevonk.

Ik kom er graag, maar altijd te weinig

Herfst op Terschelling

Op Terschelling, waar de zee zucht,
de herfst zijn kleuren laat vallen,
de lucht is een schilderij van grijs en goud,
en de horizon fluistert oude verhalen.

De duinen, gehuld in een dekentje van riet,
verliezen hun groene glans,
de wind danst met de bladeren,
een wervelwind van vergankelijkheid en kans.

De lucht is fris, de zon een schuchtere gast,
die soms doorbreekt, als een belofte van warmte,
maar al snel weer verdwijnt achter wolken,
die als schaduwen over het eiland drijven.

De zee zingt haar lied van getijden en tijd,
golven rollen als gedachten,
de horizon verliest zich in de verte,
terwijl de schepen langzaam verdwijnen.

Hier, waar de stilte zoete muziek is,
en de sterren zich verzamelen in de nacht,
leert de herfst ons te kijken,
naar wat komen gaat, en wat ons wacht.

Op Terschelling, in de herfst,
is elke stap een herinnering,
een echo van wat ooit was,
en de belofte van wat nog zal zijn.

Verandering van het licht

Zoals je weet ben je als landschapsfotograaf in grote mate afhankelijk van het licht. Het is daarom ook van belang dat je tijdig je positie inneemt en je techniek in orde hebt.

Het bericht Een paar dagen Terschelling verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Herfstkleuren aan het Paterswoldsemeer

Zenscapes — Mon, 30 Nov 2020 19:15:21 +0000

De laatste tijd ben ik te weinig op pad om mooie landschapsfoto’s te maken, dus als ik weer eens tijd heb hoop ik ook op goede omstandigheden. Wat dat betreft worden we niet teleurgesteld, de afgelopen weken zijn we met enige regelmaat getrakteerd op prachtige kleurrijke zonsopkomsten en -ondergangen. Zo ook op deze mooie namiddag!

Verandering van het licht

Wat mij zelf altijd weer verbaast, is de verandering van de kleuren in slechts een paar minuten. Ze zeggen wel eens dat je als landschapsfotograaf alle tijd hebt, maar dat is zeker bij dit soort omstandigheden niet waar. De kleuren veranderen continu en dat betekent dat je hét moment zomaar kunt missen.

Zo zijn de eerste twee foto’s gemaakt toen de lucht wel in brand leek te staan, van geel, tot knaloranje tot felrood: het hele palet aan kleuren kwam langs.

Minder kleur, langere sluitertijd, 'zachtere sfeer'

Enige minuten later was het licht al grotendeels verdwenen en ook de felle kleuren werden minder. Maar, met een langere sluitertijd (tot wel 3 minuten) kun je toch nog veel licht en kleur ‘vangen’. Eigenlijk vind ik dit soort sfeerfoto’s net zo mooi (of misschien wel mooier) dan de eerdere ‘instagram-achtige’ foto’s..

Wat vinden jullie?

Ik ben wel benieuwd naar jullie mening! (dus laat gerust een reactie achter ;))

Het bericht Herfstkleuren aan het Paterswoldsemeer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Terschelling – ‘Beach Series’

Zenscapes — Thu, 01 Oct 2020 13:39:13 +0000

Minimaal één keer per jaar bezoek ik mijn favoriete Waddeneiland Terschelling. Ik vind het daar prachtig en mijn creativiteit wordt daar ook altijd geprikkeld; het is een walhalla voor de landschapsfotograaf: uitgestrekte stranden, heidevelden, duinen, verschillende loof- en naaldbossen, pittoreske dorpjes, droogvallend Wad, de Noordzee. Kortom, bijna teveel om in één vakantie te fotograferen.

Focus

Eén ding goed doen is in dit geval beter dan veel dingen half. Vandaar dat ik mezelf een opdracht had gegeven om op één onderwerp te focussen: het strand (bij Midsland aan Zee, in dit geval), bij zonsondergang. De vloedlijn, de golven, de structuren in het zand, de lucht en de verschillende kleuren maken dit op zich al de moeite waard. Eén van mijn valkuilen is dat ik teveel in één keer wil vastleggen, helemaal als ik op een locatie ben waar er verschillende interessante onderwerpen zijn. Met deze ‘oefening’ van het vastleggen van een specifiek onderwerp heb ik mezelf gedwongen om heel duidelijk te kijken naar compositie, lijnen, licht, eigenlijk alles wat je tijdens je werk als landschapsfotograaf wel meeneemt, maar zelden zo bewust van bent.

Daarnaast houd ik er van om zonder ‘pottenkijkers’ te werken, dus niet het gevoel te hebben dat mensen steeds over mijn schouder meekijken (dat gebeurt regelmatig, als je weer eens ergens neerstrijkt met je overvolle rugtas, imposante objectieven, filters en zware statief ;)). Het strand is dan een uitermate geschikte plek om alles in alle rust te doen en te experimenteren.

Hetzelfde, toch anders

Ik kan niet anders zeggen dat ik enthousiast ben geworden van dit experiment: ondanks dat de sfeer op de foto’s hetzelfde is, is het resultaat elke keer anders. Bij het filteren van geschikte foto’s had ik eigenlijk teveel keuze, ik vond het lastig om een definitieve selectie te maken. Veel van de foto’s hadden elk op hun wijze wel ‘iets’ waardoor ik er naar bleef kijken en ze niet wilde weg gooien.

De serie

Dus heb ik besloten om eens een ‘serie’ te plaatsen: vandaar de keuze voor de ‘Beach Serie Terschelling’. Ik ben erg tevreden met het resultaat, wellicht moeten enkele foto’s nog een keer door de nabewerking, maar ik ben nu al tevreden!

Het bericht Terschelling – ‘Beach Series’ verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Appelbergen in het voorjaar

Zenscapes — Thu, 18 Jun 2020 14:12:39 +0000

In mijn werk als landschapsfotograaf vind ik het altijd fascinerend te zien hoe verschillend één en dezelfde locatie er op verschillende momenten in het jaar zó anders uit kan zien. Vorig jaar was ik in de herfst bij de Appelbergen en heb ik enkele mooie landschapsfoto’s kunnen maken. En nu in het voorjaar was ik er (min of meer toevallig) weer terug. En wat een verschil!

Niet gepland

Eigenlijk was het niet eens mijn bedoeling om naar de Appelbergen te gaan. Ik had de weersverwachting voor de volgende dag bekeken en was van plan om enkele foto’s rondom het Paterswoldse Meer te gaan maken. Maar zoals wel vaker, was de weersverwachting niet overeenkomstig de praktijk :). Er zou vrijwel geen wind staan, ook zou het fris zijn en veel kans op mist opleveren. Maar vlakbij Groningen niks van dit alles… Dus plannen aanpassen!

Daarom ben ik eens een stukje gaan rijden en viel het mij op dat op bepaalde beschutte plekken wel degelijk grondmist hing. Omdat het ‘tijdslot’ niet zo groot meer was, heb ik mijn opties afgewogen en kwam al snel uit op de Appelbergen: een boslandschap met open plekken, lage begroeiing en een waterpartij. Als daar geen ochtendnevel zou zijn…

Toch nog mist

Aangekomen bij de Appelbergen zag ik dat mijn intuïtie mij niet in de steek had gelaten: volop nevel. Maar zoals vaker begon de tijd te dringen, de zonsopkomst was al niet ver meer en ik moest nog naar de, voor mij, geschikte plek. Snel spullen gepakt en wandelen maar. Op de plek die ik in mijn hoofd had aangekomen, zag ik dat de zon al de eerste stralen over de horizon scheen, helaas. Dat maakt het toch een stuk lastiger. Maar goed, ook daar geldt: wat kun je met omstandigheden op dat moment?

Silhouette!

En daarmee bedacht ik me dat door tegen de zon in te fotograferen ik wel weer eens een silhouette kon schieten: met laaghangende mist wordt dit soms mooie, geheimzinnige effect nog versterkt.

Rozen?

Vervolgens ben ik een stukje doorgelopen naar de waterpoel in het bos. Daar aangekomen zag ik ook de nevel boven het water een mooi effect geven. Heel langzaam verschoof de mist over het water, het achterliggende land in.

Maar vreemd vond ik te zien dat er diverse rozen langs het water waren neergezet (en enkele lagen in het water). Ik weet niet waarvoor die geplaatst zijn, wellicht was er een soort herdenking de avond ervoor (weet iemand het?). Maar goed, door de roos op de voorgrond krijgt deze foto net wat meer ‘inhoud’.

Voorgrond / achtergrond

Zoals gezegd maakt de opgekomen zon het fotograferen niet makkelijk. Voor landschapsfotografie houd ik er eigenlijk niet zo van wanneer de zon al wat hoger staat, helemaal in het late voorjaar gaat dit razendsnel. Daarom probeerde ik de zon nog deels achter de bomenrij te krijgen, om het contrast niet te hoog te laten oplopen. Dat is niet helemaal gelukt, maar door een interessante stam op de voorgrond te kiezen vind ik het niet eens heel storend. Natuurlijk, ik heb mooiere foto’s gemaakt, maar ook deze minder wil graag delen om te laten zien dat het niet allemaal ‘perfect’ is (en hoeft te zijn).

Snel wisselend licht

Op de volgende foto zie je wat de zonsopkomst met het licht doet, vooral in het late voorjaar gaat dit enorm snel. De gele, oranje gloed wordt al snel omgezet in blauw, koel licht. Dit hoeft in principe niet direct erg te zijn, zoals blijkt uit onderstaande foto. Juist het blauw accentueert de groene voorgrond en de oranje gekleurde lage begroeiing achter het bosmeertje. Wat hierbij meespeelt is dat de voorgrond in de schaduw ligt (dus blauw is) en de achtergrond in de zon (dus meer een warme gloed heeft).

Tot slot: spiegeling in het water

De laatste foto die ik deel is eentje waarbij de spiegeling in het water eigenlijk het onderwerp is. Iets wat ik altijd erg mooi vind. Nu met de zon achter komen de bomen beter uit, het stilstaande water versterkt dit effect. Ook de laaghangende (eiken)takken zorgen voor een soort frame, waardoor je oog sneller naar de bomenrij en de weerspiegeling hiervan wordt getrokken. De kleuren zijn hier wat meer geel / oranje omdat een deel van het landschap in de zon ligt. Ook hier geldt weer, niet perfect, toch mooi!

Belangrijkste les: locatiekennis

Al met al toch nog een best succesvolle ochtend op deze manier. Belangrijkste les voor mij is nogmaals het besef dat locatiekennis van belang is. Je kunt nog zoveel plannen maken, er gebeurt vaak iets waardoor je als landschapsfotograaf moet schakelen. Landschappen, licht en het weer houden zich niet altijd aan de vooraf bedachte regels ;). Door locatiekennis te hebben kun je snel schakelen en een op het eerste gezicht verloren sessie toch nog omzetten naar een positieve ervaring (en hopelijk dus ook met enkele mooie foto’s in de tas). Ook leer je hierdoor weer over wat specifieke omstandigheden doen op voor jou bekende locaties.

Het bericht Appelbergen in het voorjaar verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Het Balloërveld – Een rustige zondagochtend

Zenscapes — Fri, 15 Nov 2019 14:20:03 +0000

Afgelopen weekend ben ik er weer even op uit getrokken. Zondagochtend, nog voor het licht was, ben ik in de auto gestapt en naar het Balloërveld gereden. Ik ben al regelmatig in de buurt geweest, bij de Gasterse Duinen, maar het Balloërveld heb ik nog niet bezocht voor mijn fotografie.

Zoals altijd bereid ik me wel een beetje voor, maar het nadeel bij deze grote natuurgebieden (376 hectare volgens Wikipedia) is dat je online niet alles met Google Maps kunt bekijken en ter plaatse snel overdonderd wordt door alle mooie locaties. Dat was bij mij ook wel een beetje het geval. Maar ik had me van tevoren wel bedacht wat ik zo ongeveer wilde maken: een ruimtelijke, rustige foto (Zenscape) en wellicht nog een poging wagen om wat te experimenteren met ‘Woodland’-fotografie. Op dat laatste kom ik in een volgende reportage terug.

Rustige composities

Eén van de voordelen van ‘s ochtends fotograferen vind ik dat het vrijwel altijd rustig is, zelfs op druk overdag druk bezochte plaatsen, zoals het Balloërveld. Ook deze ochtend was ik in het begin alleen, ik werd alleen ‘gestoord’ door een paar mountainbikers die nadat de zon was opgekomen ook hun kans schoon zagen. De rust geeft mij ook de mogelijkheid om zorgvuldiger te kijken naar potentiële locaties en beter na te denken over mijn composities.

Zoals gezegd wilde ik vooral proberen om minimalistische landschapsfoto’s te maken, waarbij de sfeer van herfst en de vroege (dromerige?) ochtend in de foto is terug te vinden.

Dat is op bovenstaande foto goed gelukt (vind ik zelf). Een rustige compositie, mooie boom als onderwerp en de zon die toch ook een belangrijke rol speelt, met name voor het licht en de sfeer van de foto.

Herfstkleuren

Maar goed, als het eenmaal licht is en de zon hoger komt te staan veranderen de omstandigheden natuurlijk direct. Mee het toenemende licht werden de prachtige herfstkleuren ook steeds beter zichtbaar. Dat wilde ik eigenlijk ook vangen in een mooie plaat. Toen ik weer terug liep viel mijn oog in eerste instantie op een rij een bomen in de verte, maar aangezien ik mijn telelens niet mee had genomen was het niet haalbaar om die als onderwerp van mijn foto te nemen. Daarom ben ik op zoek gegaan naar een mooi element in de voorgrond en dat is deze prachtige boom geworden. Hoewel er al een groot deel van het blad op de grond was terecht gekomen, vond ik het nog aanwezige gele blad mooi in contrast met de, inmiddels, bewolkte lucht en de uitgebloeide heide op de voorgrond. Daarnaast kon ik de gele, oranje en rode boomtoppen in de verte nog subtiel meenemen, waardoor deze foto net een beetje extra krijgt en je wat langer blijft kijken.

Een bonus

Nadat ik mijn spullen weer had ingepakt en de zon inmiddels te fel was om nog mooie landschapsfoto’s te maken, stapte ik weer in de auto en reed terug naar huis. Tenminste, dat was mijn bedoeling. Echter, ik zag dat er her en der wat dauw ontstond, wat met het tegenlicht van de zon best nog een mooie plaat zou kunnen opleveren. Daarnaast hoopte ik op de mogelijkheid van zonnewaaiers in het bos. Dus ik heb nog een tussenstop gemaakt bij de molen “De Zwaluw” aan de Molensteeg. Daar kwam met het tegenlicht de molen mooi uit vanuit het donker van het bos. Met de twee pratende mountainbikers vind ik de foto geslaagd en een mooie bonus van een mooie ochtend!

Het bericht Het Balloërveld – Een rustige zondagochtend verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Een mooie ochtend in de Gasterse Duinen

Zenscapes — Fri, 16 Mar 2018 14:02:42 +0000

Heide is vaak erg geschikt voor landschapsfotografie. In elk jaargetijde is de heide mooi, hoewel natuurlijk in het najaar en in de winter de heide vaakst op zijn mooist is.

Winter op de heide

Wanneer de temperatuur daalt en onder het dauwpunt uitkomt, moet je alert zijn op de weersverwachtingen. Bij zonsopkomst kun je het vaak treffen dat de dauw bevriest op de heide, dit zorgt voor spectaculaire foto’s. Ik ben er laatst ook weer op uit gegaan, heb een bezoekje gebracht aan de Gasterse Duinen. De combinatie van bos en open veld doet het erg goed onder deze omstandigheden.

Ik vind het vooral mooi, wanneer de zon net boven de horizon piept en de stralen een soort strijklicht geven op de elementen voor op de foto.

Wanneer je de tijd neemt om goed om je heen te kijken, vind je soms ook verrassende composities, zoals hieronder. Het lijkt net of de takken van de boom tegen de tak op de grond hun hand uitsteken en zeggen: ‘blijf daar toch niet op die koude grond liggen, kom weer terug…’

En wat later, toen ik alweer terug liep naar de auto zag ik dit schitterende tafereel: zonnewaaiers door de bomen, door het beetje ochtendnevel… Dit beeld wilde ik jullie niet onthouden

Het bericht Een mooie ochtend in de Gasterse Duinen verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

IJskoud IJsselmeer bij Stavoren

Zenscapes — Wed, 07 Mar 2018 13:33:53 +0000

Winter is eigenlijk mijn favoriete seizoen voor het maken van landschapsfoto’s. Uiteraard speelt hierbij het mooie licht op de juiste momenten een grote rol, maar de belangrijkste reden is toch de kou die je doet voelen dat je leeft. Beetje vreemd wellicht, want waarom zou je niet lekker bij de kachel gaan zitten met een lekker glas wijn of thee en een goed boek binnen handbereik? Ik denk dat het komt door een soort oergevoel wat je ervaart als je buiten in de snijdende wind, in het knisperende, met rijp bedekte gras de zon op ziet komen of onder ziet gaan. Je voelt je vingers bevriezen, je oren doen pijn en het lijkt of je gezicht voor altijd in dezelfde uitdrukking blijft staan en toch… toch zijn deze omstandigheden de mooiste die ik kan wensen.

Fotogeniek IJsselmeer

Al sinds mijn kinderjaren kom ik erg graag bij het IJsselmeer. De uitgestrekte watermassa, de leuke dorpjes (stadjes) langs de kust, de reflectie van het licht dat het elke dag weer anders maakt. Ik kan er geen genoeg van krijgen. In de winter is het helemaal een prachtige plek om te bezoeken: de rust die dan van het meer uitgaat laat mij zelf ook tot rust komen.

Dus toen de temperatuur begon te zakken en de winter toch nog zijn tanden liet zien, ben ik naar een plek gereden die ik nog van vroeger ken: Stavoren. Ik weet dat daar een paar stenen dammen onder de kust liggen, die met de ondergaande zon erg fotogeniek zijn. Maar wat het nu helemaal mooi maakte was de lichte sneeuwval die zorgde voor witte accenten én de aflandige (steenkoude) oostenwind. Deze combinatie komt niet zo vaak voor in Nederland.

De reis

‘s Ochtends toen ik het weerbericht las en naar buiten keek besloot ik mijn cameratas mee te nemen naar mijn werk in Joure en daarna door te rijden naar Stavoren. Dus zo gezegd, zo gedaan, rond vijf uur ingepakt en naar de IJsselmeerkust gereden. De reis er naar toe was al prachtig: de zon zakte al wat en het landschap werd in een goudgeel licht gezet. Ik koos ervoor om de ‘toeristische’ route te nemen, dus langs de kust: vlak na Oudemirdum gaat en klein weggetje de dijk op, waar je een prachtig uitzicht hebt, en via Mirns en Laaksum kwam ik ter hoogte van Skarl op de plek waar ik wilde zijn. Onderweg kriebelde het een enkele keer om uit te stappen en daar foto’s te gaan maken, bijvoorbeeld toen ik langs een aantal reeën reed om nog geen 2 meter afstand van de auto. Maar goed, ik had van tevoren een beeld in mijn hoofd van de foto die ik wilde schieten (bedankt voor deze les, Bas Meelker ;)) en kon ik gelukkig de aandrang weerstaan om bij elk mooi uitzicht te stoppen.

IJskoude wind, prachtige omgeving

Aangekomen parkeerde ik mijn auto onder de dijk (op een dam) en voelde direct de ijskoude wind door mijn wollen jas blazen. Gelukkig had ik mijn ski-jas meegenomen, mijn Sorel-winterlaarzen (een aanrader trouwens, wind- en waterdichte schoenen wanneer je in de winter gaat fotograferen, maar dat terzijde) en een muts. Gewapend tegen de elementen klom ik de dijk over en wat ik daar zag valt nauwelijks onder woorden brengen, zo mooi! Met sneeuw bestuifde stenen, die eruit zagen als suikerbrood, een prachtige reflectie van het licht in het water, een oostenwind in de rug (dus rustig water onder de dijk), afgemaakt met een mooie wolkenhemel. Perfect voor het plaatje in gedachten…

De foto’s

Ik heb diverse standpunten ingenomen, maar er waren twee (of eigenlijk drie) die ik de moeite waard vond. Een les die ik geleerd heb is dat je ook eigenlijk niet meer dan twee plekken moet kiezen op één locatie: dat zorgt voor een betere keuze voor je compositie en meer rust in je hoofd (en hopelijk daarmee ook op de foto). Het liefst kies ik één plek uit, maar wanneer ik maar weinig mogelijkheden heb en niet direct weer terug kom op een locatie dan zondig ik ook wel eens… Het resultaat van deze vooravond zijn dus drie foto’s geworden, waarbij de eerste twee de foto’s zijn die ik wilde maken en de laatste een ‘bonus’…

Ik heb geprobeerd om de kou en de rust vast te leggen, maar ook het mooie licht en de reflectie in het water. Daarvoor heb ik een grijsverloop filter gebruikt, om de voorgrond ook voldoende te kunnen belichten. Ik houd er niet van om mijn foto’s tot in extreme te bewerken om zo de kleur teveel te benadrukken, maar streef er naar om de foto een weergave te laten zijn van hetgeen ik heb gezien (en in mijn hoofd heb). Ik hoop dat dat gelukt is!

Het bericht IJskoud IJsselmeer bij Stavoren verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Misty Morning

Zenscapes — Sat, 08 Oct 2016 09:19:04 +0000

Midsland aan Zee, Terschelling, op een oktoberochtend. Het is koud en de mist hangt laag over de drassige heidevelden. De zon komt op, met een schitterende goudgele gloed. Snel pak ik mijn camera en schiet een paar foto’s. Niet helemaal tevreden, met de kennis van nu zou ik er waarschijnlijk meer hebben uitgehaald (ETTR, grijsverloopfilter, statief), maar goed: de sfeer van de foto blijft fijn. Daarom wil ik hem de rest van de wereld niet onthouden.

Het bericht Misty Morning verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.