Het bericht Herfstkleuren aan het Paterswoldsemeer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Muts vergeten…

Hoewel het nog (net) niet vroor, was het toch erg koud. En mijn voorbereiding niet optimaal: geen handschoenen, sjaal of muts meegenomen. Wanneer je nog lekker warm in de auto zit kan je dat niet zoveel schelen, een kwartiertje buiten ook niet, maar na een uur in de bijtende wind heb ik mijn les wel geleerd 😉

Concurrentie

Op het moment dat ik aan kom rijden staan er al enkele auto’s geparkeerd. Ik weet het mag niet, maar toch ben ik altijd een beetje teleurgesteld. Ik wil graag het rijk voor mij alleen hebben. Maar goed, als landschapsfotograaf moet je er altijd rekening mee houden dat iemand anders ook op hetzelfde idee is gekomen om op dat moment op dezelfde plek foto’s te gaan maken.

De locatie

Als ik de auto stap zie ik een paar mooie plekken waar ik wel een geslaagde foto denk te kunnen maken, maar helaas: op één van de mooiste plekken staat al iemand. Eigenlijk ‘eigen schuld, dikke bult’, had ik maar eerder van huis moeten gaan denk ik bij mezelf. Maar goed, ik probeer er uiteraard het beste van te maken.

Met een ondergaande zon moet het toch lukken denk ik bij mezelf, maar vandaag valt het vies tegen. De lucht verkleurt nauwelijks, eigenlijk wordt het alleen maar grijzer en grijzer. Toch heb ik een paar foto’s geschoten, maar ik ben niet tevreden. Uiteraard heb ik wel een mooie plek ontdekt en ik kom hier graag nog eens terug in betere omstandigheden!

Lessen geleerd

Drie wijze lessen van vandaag:

1. Eerder vertrekken voor de beste plek op de gewenste locatie
2. Altijd een muts, sjaal en handschoenen meenemen (of een extra setje standaard in je auto hebben liggen), een uurtje in een koude wind is voldoende om je tot op het bot te doen verkleumen
3. Gedegen voorbereiding, met name oog voor het weer: vandaag was eigenlijk niet de moeite waard

Het bericht ‘t Roegwold – Nieuwe natuur in Groningen verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Fotogeniek IJsselmeer

Al sinds mijn kinderjaren kom ik erg graag bij het IJsselmeer. De uitgestrekte watermassa, de leuke dorpjes (stadjes) langs de kust, de reflectie van het licht dat het elke dag weer anders maakt. Ik kan er geen genoeg van krijgen. In de winter is het helemaal een prachtige plek om te bezoeken: de rust die dan van het meer uitgaat laat mij zelf ook tot rust komen.

Dus toen de temperatuur begon te zakken en de winter toch nog zijn tanden liet zien, ben ik naar een plek gereden die ik nog van vroeger ken: Stavoren. Ik weet dat daar een paar stenen dammen onder de kust liggen, die met de ondergaande zon erg fotogeniek zijn. Maar wat het nu helemaal mooi maakte was de lichte sneeuwval die zorgde voor witte accenten én de aflandige (steenkoude) oostenwind. Deze combinatie komt niet zo vaak voor in Nederland.

De reis

‘s Ochtends toen ik het weerbericht las en naar buiten keek besloot ik mijn cameratas mee te nemen naar mijn werk in Joure en daarna door te rijden naar Stavoren. Dus zo gezegd, zo gedaan, rond vijf uur ingepakt en naar de IJsselmeerkust gereden. De reis er naar toe was al prachtig: de zon zakte al wat en het landschap werd in een goudgeel licht gezet. Ik koos ervoor om de ‘toeristische’ route te nemen, dus langs de kust: vlak na Oudemirdum gaat en klein weggetje de dijk op, waar je een prachtig uitzicht hebt, en via Mirns en Laaksum kwam ik ter hoogte van Skarl op de plek waar ik wilde zijn. Onderweg kriebelde het een enkele keer om uit te stappen en daar foto’s te gaan maken, bijvoorbeeld toen ik langs een aantal reeën reed om nog geen 2 meter afstand van de auto. Maar goed, ik had van tevoren een beeld in mijn hoofd van de foto die ik wilde schieten (bedankt voor deze les, Bas Meelker ;)) en kon ik gelukkig de aandrang weerstaan om bij elk mooi uitzicht te stoppen.

IJskoude wind, prachtige omgeving

Aangekomen parkeerde ik mijn auto onder de dijk (op een dam) en voelde direct de ijskoude wind door mijn wollen jas blazen. Gelukkig had ik mijn ski-jas meegenomen, mijn Sorel-winterlaarzen (een aanrader trouwens, wind- en waterdichte schoenen wanneer je in de winter gaat fotograferen, maar dat terzijde) en een muts. Gewapend tegen de elementen klom ik de dijk over en wat ik daar zag valt nauwelijks onder woorden brengen, zo mooi! Met sneeuw bestuifde stenen, die eruit zagen als suikerbrood, een prachtige reflectie van het licht in het water, een oostenwind in de rug (dus rustig water onder de dijk), afgemaakt met een mooie wolkenhemel. Perfect voor het plaatje in gedachten…

De foto’s

Ik heb diverse standpunten ingenomen, maar er waren twee (of eigenlijk drie) die ik de moeite waard vond. Een les die ik geleerd heb is dat je ook eigenlijk niet meer dan twee plekken moet kiezen op één locatie: dat zorgt voor een betere keuze voor je compositie en meer rust in je hoofd (en hopelijk daarmee ook op de foto). Het liefst kies ik één plek uit, maar wanneer ik maar weinig mogelijkheden heb en niet direct weer terug kom op een locatie dan zondig ik ook wel eens… Het resultaat van deze vooravond zijn dus drie foto’s geworden, waarbij de eerste twee de foto’s zijn die ik wilde maken en de laatste een ‘bonus’…

Ik heb geprobeerd om de kou en de rust vast te leggen, maar ook het mooie licht en de reflectie in het water. Daarvoor heb ik een grijsverloop filter gebruikt, om de voorgrond ook voldoende te kunnen belichten. Ik houd er niet van om mijn foto’s tot in extreme te bewerken om zo de kleur teveel te benadrukken, maar streef er naar om de foto een weergave te laten zijn van hetgeen ik heb gezien (en in mijn hoofd heb). Ik hoop dat dat gelukt is!

Het bericht IJskoud IJsselmeer bij Stavoren verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

In het Engels hebben ze een mooie term voor dergelijke foto’s, namelijke “cityscape”. Dit betreft dan een ‘artistieke weergave’ van het stedelijk landschap. Ik kan me daar wel in vinden.

Burdaard, een mooi dorp in Fryslân

Afgelopen weekend was ik in Burdaard, een dorp in het noorden van Fryslân. Het dorp heeft nog een echte ouderwetse uitstraling, waarbij ik ouderwets als positief beschouw! Bij avond is het bijna Anton Pieck-achtig: met de oude, karakteristieke huisjes (die overigens in een prima staat verkeren), de straatverlichting, de klinkers. Als het dan ook nog een beetje regenachtig is geweest en de straat het licht weerkaatst, dan gaat je hart als fotograaf toch wel sneller kloppen.

Karakteristieke elementen

Als landschapsfotograaf ga je op zoek naar karakteristieke elementen, een molen, een brug, elementen in het water, en probeer je daar een compositie omheen te ‘bouwen’. Wat dat betreft scoort Burdaard hoog: er is volop water, er staan prachtige huisjes, het heeft een (nog werkende!) molen: “De Zwaluw”.

Ik heb een wandeling door het dorp gemaakt en de sfeer zo goed mogelijk proberen te vangen in beelden.

Is dat gelukt? Laat een reactie achter als je iets kwijt wilt 😉

Het bericht Cityscape – Blauwe uur in Burdaard verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Alweer slecht weer

Het weer is de hele dag dramatisch: grijs, grauw, bewolkt, regenachtig. Niet ideaal voor de foto die ik in mijn hoofd heb. Ik houd nauwlettend de websites met weersverwachtingen in de gaten. Maar dat dat is weinig hoopvol, er wordt weinig kans op verbetering voorspeld. Ik check ook de bewolkingsradar, en dat biedt toch enige hoop. Er lijken zowaar een paar stukken te zijn waar te bewolking minder dik is.

Tik-tak-tik-tak

16.30u: Als ik wat wil, moet het nu gebeuren. De fotolocatie ligt op ongeveer een halfuur rijden. Dan moet ik nog naar de juiste plek lopen, mijn spullen uitpakken en klaarzetten. De tijd dringt, wat zal ik doen? Een blik naar buiten doet mij besluiten om toch snel weg te gaan en het er op te wagen. In het noorden wordt het lichter!

Ik pak mijn spullen en rijd snel naar Urk. Daar parkeer ik onder de vuurtoren. Van daar is het nog ongeveer vijf minuten lopen naar de plek die ik bedacht had. Daar aangekomen zie ik dat het licht beter wordt. Er ontstaan openingen, en lucky me, precies op de plek achter de vuurtoren. Dit kan nog wel eens wat gaan worden….

De eerste foto’s

Zoals altijd neem ik eerst een paar proefopnames om te kijken hoe de belichting is en welke compositie het meest geschikt is. Op basis daarvan besluit ik of ik bijvoorbeeld een filter ga gebruiken, of dat ik toch een andere plek moet gaan zoeken. De eerste foto’s zijn echter best ok (wel wat overbelicht, maar goed):

Wachten, wachten

Uiteindelijk duurt het nog wel een halfuur voordat het licht beter wordt, wat minder intens. Daardoor worden de gebouwen en de verlichting wat beter zichtbaar en kan er met nog langere sluitertijden worden gewerkt. Ik ben blij dat ik me niet heb laten tegenhouden door het slechte weer (en licht), want wat een geluk: het licht wordt mooier en mooier!

Het laatste shot is eigenlijk de beste. Daar hoef ik weinig meer aan te veranderen in Lightroom, op wat belichtingcorrectie en een beetje kleur toevoegen na. Ik ben blij met het resultaat en rij tevreden terug naar huis… Geluk? Of doorzettingsvermogen? Wat vinden jullie?!

Het bericht Regenachtig Urk – A lucky shot? verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Leekstermeer

Het Leekstermeer, bij Groningen, is al een tijdje een locatie die op mijn lijstje staat om te gaan bezoeken. Ik kijk naar waar de zon opkomt en kijk op Google Maps voor een goede stek. Dit blijkt precies het paviljoen Cnossen te zijn, aan de westzijde van het Leekstermeer. Daar sla ik mijn kamp op ;).

Moeilijke compositie

Ik loop een rondje en kijk wat de beste positie is om een goede foto te maken. Soms heb je van die dagen dat het niet wil lukken. Je ziet wel dat er een mooie foto te maken is, maar op één of andere manier lukt het niet om dit goed vast te leggen.

Ik houd zelf altijd van foto’s die rust uitstralen, maar het lukt me niet de elementen zo in mijn viewfinder te krijgen dat ik tevreden ben met het resultaat. De rietkraag is te overheersend, de boten op de voorgrond worden te groot, de lucht is niet interessant genoeg.

Resultaat

Uiteindelijk besluit ik wel enkele foto’s te maken. Maar écht tevreden ben ik niet, ze zijn wel OK, maar het zijn niet de foto’s waar mijn hart sneller van gaat kloppen. Maar, ik heb wel weer wat geleerd, en leg me neer dat het niet elke dag feest kan zijn… Volgende keer beter!

Het bericht Zonsopkomst aan het Leekstermeer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Het bericht Blue Lagoon – Paterswoldse Meer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Helaas zat het weer niet mee, de hele middag was het zwaar bewolkt. Pas later brak de zon nog even door, maar op het moment dat wij wilden gaan fotograferen trok de lucht precies dicht op de plek waar de zon onderging. Daardoor kregen we niet de mooie rode of blauwe gloed, maar een grijze, weinig spannende lucht. Helaas….

Maar toch, enkele foto’s geschoten, en niet allemaal ‘mislukt’. Hoewel niet helemaal geslaagd, hebben we toch een heerlijke middag gehad. Veel geleerd en hopelijk volgende keer betere omstandigheden. Ik kom in elk geval zeker een keer terug!

Het bericht Paesens-Moddergat verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Het bericht Een koude middag in december verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.