Geen goede voorbereiding

Maar, helaas was ik niet goed voorbereid. Ten eerste had ik de eerste keer niet de getijdentabel bekeken, dus toen ik arriveerde lag de praam half onder water, en was niet bereikbaar. Erg jammer… De omgeving was echter prachtig, dus toch nog een paar mooie kustlandschappen kunnen vastleggen. Volgende keer beter!

Een herkansing

Vanochtend (1o april) een tweede poging gewaagd: om 7.15 zou het laagwater zijn, de zon zou rond 6.45 opkomen. Goede weersverwachtingen. Perfecte omstandigheden derhalve… Maar ik een paar dingen niet goed bestudeerd:

Het ‘laagwater’ was niet ‘laag’ genoeg, in vergelijking met echt laag water scheelde het wel bijna 1 meter, waardoor het slib nog steeds erg zacht was. Daarnaast had ik geen goede schoenen bij me, alleen maar laarzen. Hiermee was het onmogelijk om bij het wrak te komen. Na enkele meters het wad op gelopen te zijn, kwam ik al bijna vast te zitten. Aangezien ik in mijn eentje op pad was leek het met niet zo’n goed idee om met al mijn apparatuur nog verder te lopen. Het risico op een nat pak en schade aan mijn spullen was het me niet waard, helaas…  Het licht was echter prachtig, dus ik heb nog wel enkele foto’s gemaakt van de zonsopkomst boven het wad:

Door naar Paesens – Moddergat

Wierum ligt slechts een paar kilometer van het bekende waddendorp Paesens – Moddergat dus ik besloot om daar ook nog enkele foto’s te gaan maken. De laatste keer dat ik bij Paesens – Moddergat was alweer een tijdje geleden, en dit was bij zonsondergang. Daarom leek het met leuk om eens te kijken hoe deze locatie er bij lag bij zonsopkomst. En ik werd niet teleurgesteld…. Ook een prachtige locatie. Helaas had ik mijn auto iets te ver weg geparkeerd, waardoor ik veel tijd kwijt was met wandelen naar de juiste plek, maar daar zal ik een volgende keer rekening mee houden.

Wat mij direct opviel was de enorme hoeveelheid ganzen die zich in de buitengaatse polder ophielden. Op een gegevens moment kwamen er zoveel overvliegen, precies op het moment dat ik enkele foto’s aan het maken was. Dit voegt dan toch ook wel weer wat toe aan de foto vind ik zelf!

Even later kwam er een man, waarschijnlijk uit Paesens – Moddergat, zijn hond uitlaten. Dat vond ik ook wel grappig om vast te leggen op deze manier. Door de ‘uitgebeten’ zon lijkt het net of de man een portaal van licht inloopt.

Tijd voor wat afwisseling en experimenten

Omdat de zon eigenlijk al te hoog stond naar mijn mening vond ik het tijd voor wat experimentele foto’s. Ik wisselde mijn groothoek (18-35mm) voor een zoomlens (70-300mm), waarmee ik de verschillende houten elementen in de Waddenzee beter kon vastleggen. Ik heb steeds gekeken naar een combinatie van het hout, met een ander element. De ene keer was dit een stel ganzen dat overvloog, de andere keer was het de vuurtoren van Schiermonnikoog op de achtergrond. Hoewel het niet direct voor de hand ligt om deze foto’s te maken, wanneer er zoveel mooie elementen dichtbij zijn, ben ik toch wel tevreden met het resultaat. Het is wat anders dan normaal, maar de foto’s zijn wel sfeervol geworden.

Tot slot

Tenslotte heb ik nog een echt experimentele foto gemaakt, van een stukje wad waarin een fraai patroon was te ontdekken.

Al met al, een geslaagd avontuur; ik kom zeker nog een keer terug naar Wierum om het wrak vast te leggen (met het juiste schoeisel ;)).

Het bericht Wierum aan het Wad (en een beetje Paesens – Moddergat) verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Fotogeniek IJsselmeer

Al sinds mijn kinderjaren kom ik erg graag bij het IJsselmeer. De uitgestrekte watermassa, de leuke dorpjes (stadjes) langs de kust, de reflectie van het licht dat het elke dag weer anders maakt. Ik kan er geen genoeg van krijgen. In de winter is het helemaal een prachtige plek om te bezoeken: de rust die dan van het meer uitgaat laat mij zelf ook tot rust komen.

Dus toen de temperatuur begon te zakken en de winter toch nog zijn tanden liet zien, ben ik naar een plek gereden die ik nog van vroeger ken: Stavoren. Ik weet dat daar een paar stenen dammen onder de kust liggen, die met de ondergaande zon erg fotogeniek zijn. Maar wat het nu helemaal mooi maakte was de lichte sneeuwval die zorgde voor witte accenten én de aflandige (steenkoude) oostenwind. Deze combinatie komt niet zo vaak voor in Nederland.

De reis

‘s Ochtends toen ik het weerbericht las en naar buiten keek besloot ik mijn cameratas mee te nemen naar mijn werk in Joure en daarna door te rijden naar Stavoren. Dus zo gezegd, zo gedaan, rond vijf uur ingepakt en naar de IJsselmeerkust gereden. De reis er naar toe was al prachtig: de zon zakte al wat en het landschap werd in een goudgeel licht gezet. Ik koos ervoor om de ‘toeristische’ route te nemen, dus langs de kust: vlak na Oudemirdum gaat en klein weggetje de dijk op, waar je een prachtig uitzicht hebt, en via Mirns en Laaksum kwam ik ter hoogte van Skarl op de plek waar ik wilde zijn. Onderweg kriebelde het een enkele keer om uit te stappen en daar foto’s te gaan maken, bijvoorbeeld toen ik langs een aantal reeën reed om nog geen 2 meter afstand van de auto. Maar goed, ik had van tevoren een beeld in mijn hoofd van de foto die ik wilde schieten (bedankt voor deze les, Bas Meelker ;)) en kon ik gelukkig de aandrang weerstaan om bij elk mooi uitzicht te stoppen.

IJskoude wind, prachtige omgeving

Aangekomen parkeerde ik mijn auto onder de dijk (op een dam) en voelde direct de ijskoude wind door mijn wollen jas blazen. Gelukkig had ik mijn ski-jas meegenomen, mijn Sorel-winterlaarzen (een aanrader trouwens, wind- en waterdichte schoenen wanneer je in de winter gaat fotograferen, maar dat terzijde) en een muts. Gewapend tegen de elementen klom ik de dijk over en wat ik daar zag valt nauwelijks onder woorden brengen, zo mooi! Met sneeuw bestuifde stenen, die eruit zagen als suikerbrood, een prachtige reflectie van het licht in het water, een oostenwind in de rug (dus rustig water onder de dijk), afgemaakt met een mooie wolkenhemel. Perfect voor het plaatje in gedachten…

De foto’s

Ik heb diverse standpunten ingenomen, maar er waren twee (of eigenlijk drie) die ik de moeite waard vond. Een les die ik geleerd heb is dat je ook eigenlijk niet meer dan twee plekken moet kiezen op één locatie: dat zorgt voor een betere keuze voor je compositie en meer rust in je hoofd (en hopelijk daarmee ook op de foto). Het liefst kies ik één plek uit, maar wanneer ik maar weinig mogelijkheden heb en niet direct weer terug kom op een locatie dan zondig ik ook wel eens… Het resultaat van deze vooravond zijn dus drie foto’s geworden, waarbij de eerste twee de foto’s zijn die ik wilde maken en de laatste een ‘bonus’…

Ik heb geprobeerd om de kou en de rust vast te leggen, maar ook het mooie licht en de reflectie in het water. Daarvoor heb ik een grijsverloop filter gebruikt, om de voorgrond ook voldoende te kunnen belichten. Ik houd er niet van om mijn foto’s tot in extreme te bewerken om zo de kleur teveel te benadrukken, maar streef er naar om de foto een weergave te laten zijn van hetgeen ik heb gezien (en in mijn hoofd heb). Ik hoop dat dat gelukt is!

Het bericht IJskoud IJsselmeer bij Stavoren verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Tijdens onze vakantie van twee weken in Carvoeiro heb ik prachtige zonsondergangen gezien, schitterende rotskusten, mooie landschappen. Maar ja, het was vakantie dus niet altijd even veel mogelijkheden om er op uit te trekken op de goede momenten.

Gelukkig heb ik nog een paar momenten kunnen pakken…. Verdere beschrijving volgt…

Het bericht Prachtig Carvoeiro in de Algarve, Portugal verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.