wolkenlucht Archieven - Zenscapes Landschapsfotografie

Herfstkleuren aan het Paterswoldsemeer

Zenscapes — Mon, 30 Nov 2020 19:15:21 +0000

De laatste tijd ben ik te weinig op pad om mooie landschapsfoto’s te maken, dus als ik weer eens tijd heb hoop ik ook op goede omstandigheden. Wat dat betreft worden we niet teleurgesteld, de afgelopen weken zijn we met enige regelmaat getrakteerd op prachtige kleurrijke zonsopkomsten en -ondergangen. Zo ook op deze mooie namiddag!

Verandering van het licht

Wat mij zelf altijd weer verbaast, is de verandering van de kleuren in slechts een paar minuten. Ze zeggen wel eens dat je als landschapsfotograaf alle tijd hebt, maar dat is zeker bij dit soort omstandigheden niet waar. De kleuren veranderen continu en dat betekent dat je hét moment zomaar kunt missen.

Zo zijn de eerste twee foto’s gemaakt toen de lucht wel in brand leek te staan, van geel, tot knaloranje tot felrood: het hele palet aan kleuren kwam langs.

Minder kleur, langere sluitertijd, 'zachtere sfeer'

Enige minuten later was het licht al grotendeels verdwenen en ook de felle kleuren werden minder. Maar, met een langere sluitertijd (tot wel 3 minuten) kun je toch nog veel licht en kleur ‘vangen’. Eigenlijk vind ik dit soort sfeerfoto’s net zo mooi (of misschien wel mooier) dan de eerdere ‘instagram-achtige’ foto’s..

Wat vinden jullie?

Ik ben wel benieuwd naar jullie mening! (dus laat gerust een reactie achter ;))

Het bericht Herfstkleuren aan het Paterswoldsemeer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Nachtwolken boven Groningen

Zenscapes — Tue, 02 Jul 2019 15:55:33 +0000

Een paar dagen geleden was in Noord-Nederland een uniek fenomeen te zien: nachtwolken of ijswolken. Ik had dit nog niet eerder gezien, maar wat is dat een wonderlijk schouwspel. Net of de lucht in beweging is als een kalme, blauwe zee, inclusief rimpelingen her en der.

Op Wikipedia wordt daarover het volgende gezegd:

Lichtende nachtwolken zijn een soort wolken die voorkomen op ongeveer 75 tot 85 kilometer hoogte, veel hoger dan gewone wolken, die hooguit zo’n 20 kilometer hoogte bereiken. Na zonsondergang weerkaatsen die hoge wolken nog een tijd zonlicht. De gewone wolken, die we meestal zien, steken daar donker bij af en kleuren na zonsondergang eerst rood en vervolgens donkergrijs. De lichtende nachtwolken blijven dan wit, geel-oranje of lichtblauw. De sterren blijven in deze dunne wolken zichtbaar.

Wat een prachtig fenomeen, oplichtende blauwe strepen in een wolkenloze hemel!

Schilderachtig, je krijgt bijna het gevoel van een ‘onderwaterwereld’….

Niet direct het gewoonlijke onderwerp van mijn foto’s, maar prachtig om een keer te zien en te mooi om niet delen ;)!

Het bericht Nachtwolken boven Groningen verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

‘t Roegwold – Nieuwe natuur in Groningen

Zenscapes — Fri, 09 Mar 2018 11:58:02 +0000

Het komt regelmatig voor dat ik onrustig wordt wanneer in het weekend ‘s middags op de bank zit. Nee, niet van het voetbal maar van de lucht (en dan met name de kleuren en wolken). Zo ook deze keer. Hoewel het er niet optimaal uitzag buiten, besloot ik toch om eens een kijkje te gaan nemen bij ‘t Roegwold, een natuurgebied van Staatsbosbeheer, onder de rook van Groningen. Ik had hier al een paar via Google Maps gekeken, maar vond het nu wel tijd om eens met eigen ogen te aanschouwen of dit gebied de moeite waard is voor een landschapsfotograaf ;). Dus zo gezegd, zo gedaan: de auto in en op naar het Groninger ‘platte land’.

Muts vergeten…

Hoewel het nog (net) niet vroor, was het toch erg koud. En mijn voorbereiding niet optimaal: geen handschoenen, sjaal of muts meegenomen. Wanneer je nog lekker warm in de auto zit kan je dat niet zoveel schelen, een kwartiertje buiten ook niet, maar na een uur in de bijtende wind heb ik mijn les wel geleerd 😉

Concurrentie

Op het moment dat ik aan kom rijden staan er al enkele auto’s geparkeerd. Ik weet het mag niet, maar toch ben ik altijd een beetje teleurgesteld. Ik wil graag het rijk voor mij alleen hebben. Maar goed, als landschapsfotograaf moet je er altijd rekening mee houden dat iemand anders ook op hetzelfde idee is gekomen om op dat moment op dezelfde plek foto’s te gaan maken.

De locatie

Als ik de auto stap zie ik een paar mooie plekken waar ik wel een geslaagde foto denk te kunnen maken, maar helaas: op één van de mooiste plekken staat al iemand. Eigenlijk ‘eigen schuld, dikke bult’, had ik maar eerder van huis moeten gaan denk ik bij mezelf. Maar goed, ik probeer er uiteraard het beste van te maken.

Met een ondergaande zon moet het toch lukken denk ik bij mezelf, maar vandaag valt het vies tegen. De lucht verkleurt nauwelijks, eigenlijk wordt het alleen maar grijzer en grijzer. Toch heb ik een paar foto’s geschoten, maar ik ben niet tevreden. Uiteraard heb ik wel een mooie plek ontdekt en ik kom hier graag nog eens terug in betere omstandigheden!

Lessen geleerd

Drie wijze lessen van vandaag:

Eerder vertrekken voor de beste plek op de gewenste locatie

Altijd een muts, sjaal en handschoenen meenemen (of een extra setje standaard in je auto hebben liggen), een uurtje in een koude wind is voldoende om je tot op het bot te doen verkleumen

Gedegen voorbereiding, met name oog voor het weer: vandaag was eigenlijk niet de moeite waard

Het bericht ‘t Roegwold – Nieuwe natuur in Groningen verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

IJskoud IJsselmeer bij Stavoren

Zenscapes — Wed, 07 Mar 2018 13:33:53 +0000

Winter is eigenlijk mijn favoriete seizoen voor het maken van landschapsfoto’s. Uiteraard speelt hierbij het mooie licht op de juiste momenten een grote rol, maar de belangrijkste reden is toch de kou die je doet voelen dat je leeft. Beetje vreemd wellicht, want waarom zou je niet lekker bij de kachel gaan zitten met een lekker glas wijn of thee en een goed boek binnen handbereik? Ik denk dat het komt door een soort oergevoel wat je ervaart als je buiten in de snijdende wind, in het knisperende, met rijp bedekte gras de zon op ziet komen of onder ziet gaan. Je voelt je vingers bevriezen, je oren doen pijn en het lijkt of je gezicht voor altijd in dezelfde uitdrukking blijft staan en toch… toch zijn deze omstandigheden de mooiste die ik kan wensen.

Fotogeniek IJsselmeer

Al sinds mijn kinderjaren kom ik erg graag bij het IJsselmeer. De uitgestrekte watermassa, de leuke dorpjes (stadjes) langs de kust, de reflectie van het licht dat het elke dag weer anders maakt. Ik kan er geen genoeg van krijgen. In de winter is het helemaal een prachtige plek om te bezoeken: de rust die dan van het meer uitgaat laat mij zelf ook tot rust komen.

Dus toen de temperatuur begon te zakken en de winter toch nog zijn tanden liet zien, ben ik naar een plek gereden die ik nog van vroeger ken: Stavoren. Ik weet dat daar een paar stenen dammen onder de kust liggen, die met de ondergaande zon erg fotogeniek zijn. Maar wat het nu helemaal mooi maakte was de lichte sneeuwval die zorgde voor witte accenten én de aflandige (steenkoude) oostenwind. Deze combinatie komt niet zo vaak voor in Nederland.

De reis

‘s Ochtends toen ik het weerbericht las en naar buiten keek besloot ik mijn cameratas mee te nemen naar mijn werk in Joure en daarna door te rijden naar Stavoren. Dus zo gezegd, zo gedaan, rond vijf uur ingepakt en naar de IJsselmeerkust gereden. De reis er naar toe was al prachtig: de zon zakte al wat en het landschap werd in een goudgeel licht gezet. Ik koos ervoor om de ‘toeristische’ route te nemen, dus langs de kust: vlak na Oudemirdum gaat en klein weggetje de dijk op, waar je een prachtig uitzicht hebt, en via Mirns en Laaksum kwam ik ter hoogte van Skarl op de plek waar ik wilde zijn. Onderweg kriebelde het een enkele keer om uit te stappen en daar foto’s te gaan maken, bijvoorbeeld toen ik langs een aantal reeën reed om nog geen 2 meter afstand van de auto. Maar goed, ik had van tevoren een beeld in mijn hoofd van de foto die ik wilde schieten (bedankt voor deze les, Bas Meelker ;)) en kon ik gelukkig de aandrang weerstaan om bij elk mooi uitzicht te stoppen.

IJskoude wind, prachtige omgeving

Aangekomen parkeerde ik mijn auto onder de dijk (op een dam) en voelde direct de ijskoude wind door mijn wollen jas blazen. Gelukkig had ik mijn ski-jas meegenomen, mijn Sorel-winterlaarzen (een aanrader trouwens, wind- en waterdichte schoenen wanneer je in de winter gaat fotograferen, maar dat terzijde) en een muts. Gewapend tegen de elementen klom ik de dijk over en wat ik daar zag valt nauwelijks onder woorden brengen, zo mooi! Met sneeuw bestuifde stenen, die eruit zagen als suikerbrood, een prachtige reflectie van het licht in het water, een oostenwind in de rug (dus rustig water onder de dijk), afgemaakt met een mooie wolkenhemel. Perfect voor het plaatje in gedachten…

De foto’s

Ik heb diverse standpunten ingenomen, maar er waren twee (of eigenlijk drie) die ik de moeite waard vond. Een les die ik geleerd heb is dat je ook eigenlijk niet meer dan twee plekken moet kiezen op één locatie: dat zorgt voor een betere keuze voor je compositie en meer rust in je hoofd (en hopelijk daarmee ook op de foto). Het liefst kies ik één plek uit, maar wanneer ik maar weinig mogelijkheden heb en niet direct weer terug kom op een locatie dan zondig ik ook wel eens… Het resultaat van deze vooravond zijn dus drie foto’s geworden, waarbij de eerste twee de foto’s zijn die ik wilde maken en de laatste een ‘bonus’…

Ik heb geprobeerd om de kou en de rust vast te leggen, maar ook het mooie licht en de reflectie in het water. Daarvoor heb ik een grijsverloop filter gebruikt, om de voorgrond ook voldoende te kunnen belichten. Ik houd er niet van om mijn foto’s tot in extreme te bewerken om zo de kleur teveel te benadrukken, maar streef er naar om de foto een weergave te laten zijn van hetgeen ik heb gezien (en in mijn hoofd heb). Ik hoop dat dat gelukt is!

Het bericht IJskoud IJsselmeer bij Stavoren verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Dreigende storm – boei op het strand

Zenscapes — Thu, 06 Oct 2016 11:47:27 +0000

10 oktober 2013. Het is koud en winderig en donkere wolken pakken zich samen. Ik maak nog even een wandeling op het strand bij het strandpaviljoen “De Branding” bij Midsland aan Zee, Terschelling. Opeens valt mijn blik op de grote rode boei die daar voor de deur op het strand ligt. Deze geeft een mooi contrast met de donkere, dreigende wolkenlucht en het gele strand. Ik pak mijn groothoek en schiet enkele foto’s.

Daarna ga ik naar binnen, voor heerlijke herfstbok. Bij de warme haard zie ik hoe de regen tegen ramen kletst en hoor ik de wind jagen tussen de palen onder het paviljoen. Maar ik zit binnen, met de foto die ik heb wil…

Het bericht Dreigende storm – boei op het strand verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.