water Archieven - Zenscapes Landschapsfotografie

Hoornsedijk – Paterswoldsemeer

Zenscapes — Fri, 12 Mar 2021 13:20:13 +0000

De mooiste momenten ontstaan wanneer je ze het minst verwacht…

De laatste weken worden we regelmatig verrast qua weersomstandigheden: de ene week vriest het dat het kraakt, de andere week zitten we in een T-shirt in de tuin. Afgelopen week was weer een ander uiterste, slecht weer, bijna herfstachtig. Veel wind, maar ook mistige ochtenden. Niet direct het weer waar je gelijk aan denkt bij landschapsfotografie, maar toch kan ik daar ook wel van genieten. Niet teveel en niet te lang, maar voor de afwisseling is het best leuk om ook in deze omstandigheden erop te gaan.

Enkele weken geleden ben ik ook al een beetje uit mijn comfortzone gestapt, met de bosfoto’s in de mist, en nu ben ik ook voor een deel gaan experimenteren. Weliswaar voor mij bekend terrein: de Hoornsedijk, in de buurt van Groningen, langs het Paterswoldsemeer.

Afwisseling: water, bomen, dieren…

Langs de Hoornsedijk kom je over een aantal kilometers een grote diversiteit aan landschappen en onderwerpen tegen. Wanneer het helder en mooi weer is valt dit minder op: er wandelen en fietsen veel mensen, er is veel reuring en je kunt ver kijken. Wanneer het mistig is valt je blik automatisch op onderwerpen die dichterbij zijn. Immers, je kunt niet verder kijken dan de mist toelaat… Dit zorgt bij mij regelmatig voor nieuwe inzichten.

De steiger

Eén onderdeel heb ik vaker op deze website geplaatst, dat is één van de vele steigers langs het Paterswoldsemeer. Deze lenen zich bij mistige omstandigheden bij uitstek voor foto’s vind ik. De dromerige sfeer, het niet verder kunnen kijken dan een paar meter, zorgt ervoor dat je als kijker met een vraagteken blijft zitten; wat zou er zich aan de overkant bevinden…? Als er dan ook nog enkele kuifeendjes rustig in het water dobberen kan ik het niet laten om dit tafereel nogmaals vast te leggen, juist de details maken deze foto net weer anders dan anders.

Het Hoornsediep

De volgende halte was de Hoornsedijk zelf, langs het Hoornsediep. Ik was eigenlijk op zoek naar lijnen in het landschap, zoals beschreven in mijn vorige post, maar mijn oog werd eigenlijk direct getrokken door het water, de overhangende bomen en de reflectie. Ook dit zijn klassieke elementen bij dit type foto, ik ga dan altijd op zoek naar structuren of vormen die de foto een bepaalde structuur geven. Dit zorgt voor rust, zonder de sfeer van de foto teniet te doen. Onderstaande foto’s zijn daarvan een goed voorbeeld vind ik zelf, ondanks het gebrek aan kleur en contract zijn ze toch levendig én kalm.

De bomen hang op een bepaalde over het water en komen samen bovenin de foto. Dit zorgt toch voor enige diepte en dat je oog door de hele afbeelding wordt ‘getrokken’.

Paarden in de mist

Tot slot kwam ik nog een tafereel tegen dat niet direct mijn specialiteit betreft, maar ik wel zo mooi vond dat ik deze niet wilde laten lopen: deze prachtige paarden, die sereen lopen te grazen in de mist. Dit is al gauw afgezaagd en saai, maar doordat het er drie zijn en deze in een bepaalde formatie staan vind ik ook dat deze foto een mooie balans heeft tussen het verhaal en de rust. Het verhaal moet je uiteraard zelf verzinnen, maar ik houd van foto’s die iets van je voorstellingsvermogen vragen….

Het bericht Hoornsedijk – Paterswoldsemeer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Herfstkleuren aan het Paterswoldsemeer

Zenscapes — Mon, 30 Nov 2020 19:15:21 +0000

De laatste tijd ben ik te weinig op pad om mooie landschapsfoto’s te maken, dus als ik weer eens tijd heb hoop ik ook op goede omstandigheden. Wat dat betreft worden we niet teleurgesteld, de afgelopen weken zijn we met enige regelmaat getrakteerd op prachtige kleurrijke zonsopkomsten en -ondergangen. Zo ook op deze mooie namiddag!

Verandering van het licht

Wat mij zelf altijd weer verbaast, is de verandering van de kleuren in slechts een paar minuten. Ze zeggen wel eens dat je als landschapsfotograaf alle tijd hebt, maar dat is zeker bij dit soort omstandigheden niet waar. De kleuren veranderen continu en dat betekent dat je hét moment zomaar kunt missen.

Zo zijn de eerste twee foto’s gemaakt toen de lucht wel in brand leek te staan, van geel, tot knaloranje tot felrood: het hele palet aan kleuren kwam langs.

Minder kleur, langere sluitertijd, 'zachtere sfeer'

Enige minuten later was het licht al grotendeels verdwenen en ook de felle kleuren werden minder. Maar, met een langere sluitertijd (tot wel 3 minuten) kun je toch nog veel licht en kleur ‘vangen’. Eigenlijk vind ik dit soort sfeerfoto’s net zo mooi (of misschien wel mooier) dan de eerdere ‘instagram-achtige’ foto’s..

Wat vinden jullie?

Ik ben wel benieuwd naar jullie mening! (dus laat gerust een reactie achter ;))

Het bericht Herfstkleuren aan het Paterswoldsemeer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Terschelling – ‘Beach Series’

Zenscapes — Thu, 01 Oct 2020 13:39:13 +0000

Minimaal één keer per jaar bezoek ik mijn favoriete Waddeneiland Terschelling. Ik vind het daar prachtig en mijn creativiteit wordt daar ook altijd geprikkeld; het is een walhalla voor de landschapsfotograaf: uitgestrekte stranden, heidevelden, duinen, verschillende loof- en naaldbossen, pittoreske dorpjes, droogvallend Wad, de Noordzee. Kortom, bijna teveel om in één vakantie te fotograferen.

Focus

Eén ding goed doen is in dit geval beter dan veel dingen half. Vandaar dat ik mezelf een opdracht had gegeven om op één onderwerp te focussen: het strand (bij Midsland aan Zee, in dit geval), bij zonsondergang. De vloedlijn, de golven, de structuren in het zand, de lucht en de verschillende kleuren maken dit op zich al de moeite waard. Eén van mijn valkuilen is dat ik teveel in één keer wil vastleggen, helemaal als ik op een locatie ben waar er verschillende interessante onderwerpen zijn. Met deze ‘oefening’ van het vastleggen van een specifiek onderwerp heb ik mezelf gedwongen om heel duidelijk te kijken naar compositie, lijnen, licht, eigenlijk alles wat je tijdens je werk als landschapsfotograaf wel meeneemt, maar zelden zo bewust van bent.

Daarnaast houd ik er van om zonder ‘pottenkijkers’ te werken, dus niet het gevoel te hebben dat mensen steeds over mijn schouder meekijken (dat gebeurt regelmatig, als je weer eens ergens neerstrijkt met je overvolle rugtas, imposante objectieven, filters en zware statief ;)). Het strand is dan een uitermate geschikte plek om alles in alle rust te doen en te experimenteren.

Hetzelfde, toch anders

Ik kan niet anders zeggen dat ik enthousiast ben geworden van dit experiment: ondanks dat de sfeer op de foto’s hetzelfde is, is het resultaat elke keer anders. Bij het filteren van geschikte foto’s had ik eigenlijk teveel keuze, ik vond het lastig om een definitieve selectie te maken. Veel van de foto’s hadden elk op hun wijze wel ‘iets’ waardoor ik er naar bleef kijken en ze niet wilde weg gooien.

De serie

Dus heb ik besloten om eens een ‘serie’ te plaatsen: vandaar de keuze voor de ‘Beach Serie Terschelling’. Ik ben erg tevreden met het resultaat, wellicht moeten enkele foto’s nog een keer door de nabewerking, maar ik ben nu al tevreden!

Het bericht Terschelling – ‘Beach Series’ verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Leekstermeer – Net iets anders dan verwacht….

Zenscapes — Fri, 27 Sep 2019 12:37:27 +0000

Je kent het vast wel: ‘s avonds doe je je voorbereidingen, checkt de weersverwachting, kiest een (voor jou bekende) locatie uit, zet de wekker op tijd en gaat hoopvol onder de wol. Want morgen wordt de dag waarop je gewacht hebt.

Alle voortekenen zijn goed, kans op ochtendmist, bijna windstil weer. Dat zorgt altijd voor prachtige beelden…

Maar de praktijk is anders. Al bij het opstaan (om 5.00u) hoor je de bladeren ritselen; geen goed teken. En als je naar buiten stapt voel je de wind door je haren, en op dat moment weet je dat al je voorbereidingen eigenlijk voor niks zijn geweest. Tegen beter weten in rijd je naar je voorgenomen locatie. Daar aangekomen worden je vermoedens bevestigd: harde wind, redelijk bewolkt, geen mooi licht.

Jammer, maar helaas. Je bent er nu toch af, dan kun je beter het beste maar van maken. Dus lekker even een rondje lopen, een paar foto’s maken (slechts een handjevol), en thuis maar kijken wat het geworden is.

Die dagen dus… Daar had ik laatst eentje van, deze foto’s van het Leekstermeer zijn een voorbeeld van leuke foto’s, maar niet spectaculair… Zo zie je maar dat de weersomstandigheden een alles bepalende factor zijn bij landschapsfotografie: ook al is de locatie nog zo mooi, als het licht (lees: weer) niet meewerkt zijn je voorbereidingen voor niks geweest (en toch kun je dan maar beter genieten van de rust, het mooie landschap en de wind door je haren ;)). Volgende keer beter!

Het bericht Leekstermeer – Net iets anders dan verwacht…. verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

IJskoud IJsselmeer bij Stavoren

Zenscapes — Wed, 07 Mar 2018 13:33:53 +0000

Winter is eigenlijk mijn favoriete seizoen voor het maken van landschapsfoto’s. Uiteraard speelt hierbij het mooie licht op de juiste momenten een grote rol, maar de belangrijkste reden is toch de kou die je doet voelen dat je leeft. Beetje vreemd wellicht, want waarom zou je niet lekker bij de kachel gaan zitten met een lekker glas wijn of thee en een goed boek binnen handbereik? Ik denk dat het komt door een soort oergevoel wat je ervaart als je buiten in de snijdende wind, in het knisperende, met rijp bedekte gras de zon op ziet komen of onder ziet gaan. Je voelt je vingers bevriezen, je oren doen pijn en het lijkt of je gezicht voor altijd in dezelfde uitdrukking blijft staan en toch… toch zijn deze omstandigheden de mooiste die ik kan wensen.

Fotogeniek IJsselmeer

Al sinds mijn kinderjaren kom ik erg graag bij het IJsselmeer. De uitgestrekte watermassa, de leuke dorpjes (stadjes) langs de kust, de reflectie van het licht dat het elke dag weer anders maakt. Ik kan er geen genoeg van krijgen. In de winter is het helemaal een prachtige plek om te bezoeken: de rust die dan van het meer uitgaat laat mij zelf ook tot rust komen.

Dus toen de temperatuur begon te zakken en de winter toch nog zijn tanden liet zien, ben ik naar een plek gereden die ik nog van vroeger ken: Stavoren. Ik weet dat daar een paar stenen dammen onder de kust liggen, die met de ondergaande zon erg fotogeniek zijn. Maar wat het nu helemaal mooi maakte was de lichte sneeuwval die zorgde voor witte accenten én de aflandige (steenkoude) oostenwind. Deze combinatie komt niet zo vaak voor in Nederland.

De reis

‘s Ochtends toen ik het weerbericht las en naar buiten keek besloot ik mijn cameratas mee te nemen naar mijn werk in Joure en daarna door te rijden naar Stavoren. Dus zo gezegd, zo gedaan, rond vijf uur ingepakt en naar de IJsselmeerkust gereden. De reis er naar toe was al prachtig: de zon zakte al wat en het landschap werd in een goudgeel licht gezet. Ik koos ervoor om de ‘toeristische’ route te nemen, dus langs de kust: vlak na Oudemirdum gaat en klein weggetje de dijk op, waar je een prachtig uitzicht hebt, en via Mirns en Laaksum kwam ik ter hoogte van Skarl op de plek waar ik wilde zijn. Onderweg kriebelde het een enkele keer om uit te stappen en daar foto’s te gaan maken, bijvoorbeeld toen ik langs een aantal reeën reed om nog geen 2 meter afstand van de auto. Maar goed, ik had van tevoren een beeld in mijn hoofd van de foto die ik wilde schieten (bedankt voor deze les, Bas Meelker ;)) en kon ik gelukkig de aandrang weerstaan om bij elk mooi uitzicht te stoppen.

IJskoude wind, prachtige omgeving

Aangekomen parkeerde ik mijn auto onder de dijk (op een dam) en voelde direct de ijskoude wind door mijn wollen jas blazen. Gelukkig had ik mijn ski-jas meegenomen, mijn Sorel-winterlaarzen (een aanrader trouwens, wind- en waterdichte schoenen wanneer je in de winter gaat fotograferen, maar dat terzijde) en een muts. Gewapend tegen de elementen klom ik de dijk over en wat ik daar zag valt nauwelijks onder woorden brengen, zo mooi! Met sneeuw bestuifde stenen, die eruit zagen als suikerbrood, een prachtige reflectie van het licht in het water, een oostenwind in de rug (dus rustig water onder de dijk), afgemaakt met een mooie wolkenhemel. Perfect voor het plaatje in gedachten…

De foto’s

Ik heb diverse standpunten ingenomen, maar er waren twee (of eigenlijk drie) die ik de moeite waard vond. Een les die ik geleerd heb is dat je ook eigenlijk niet meer dan twee plekken moet kiezen op één locatie: dat zorgt voor een betere keuze voor je compositie en meer rust in je hoofd (en hopelijk daarmee ook op de foto). Het liefst kies ik één plek uit, maar wanneer ik maar weinig mogelijkheden heb en niet direct weer terug kom op een locatie dan zondig ik ook wel eens… Het resultaat van deze vooravond zijn dus drie foto’s geworden, waarbij de eerste twee de foto’s zijn die ik wilde maken en de laatste een ‘bonus’…

Ik heb geprobeerd om de kou en de rust vast te leggen, maar ook het mooie licht en de reflectie in het water. Daarvoor heb ik een grijsverloop filter gebruikt, om de voorgrond ook voldoende te kunnen belichten. Ik houd er niet van om mijn foto’s tot in extreme te bewerken om zo de kleur teveel te benadrukken, maar streef er naar om de foto een weergave te laten zijn van hetgeen ik heb gezien (en in mijn hoofd heb). Ik hoop dat dat gelukt is!

Het bericht IJskoud IJsselmeer bij Stavoren verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

De Helpermolen aan het Paterswoldse Meer

Zenscapes — Wed, 25 Oct 2017 08:47:32 +0000

Vandaag een paar foto’s van één van mijn favoriete fotolocaties voor landschapsfotografie in Noord-Nederland: bij de Helpermolen aan het Paterswoldse Meer.

Hoewel er tegenwoordig bijna dagelijks wel een foto van de Helpermolen gepubliceerd wordt, mag ik natuurlijk deze locatie niet overslaan. Ik kan er tenslotte wandelend en fietsend naartoe. Daarom enkele foto’s die ik de afgelopen jaren rondom de molen heb gemaakt.

Mooie locatie, vlakbij Groningen

Onder de rook van Groningen is een plek te vinden die het hart van elke landschapsfotograaf sneller laat kloppen: water, een molen, mooie elementen op de voorgrond, en, niet onbelangrijk, vaak schitterende luchten. Zonsondergangen, mistige omstandigheden, mooie wolkenluchten…

Deze foto is gemaakt op een mooie namiddag in december. De zon ging net onder en de wolkenlucht verspreidt een schitterende gloed over het meer. De molen staat trots aan de rand van het meer. Ik heb deze foto gemaakt in mijn beginperiode (met mijn oude camera), maar ik vind het resultaat wel acceptabel. De molen wordt mooi gereflecteerd in het water, het houten steigertje voegt nog enige dynamiek toe en de wolkenlucht doet de rest. Wel had ik nu waarschijnlijk voor een iets langere sluitertijd gekozen (al dan niet met een grijsverloop filter).

De ‘standaardfoto’ van de Helpermolen: de steiger op de voorgrond, de molen aan de boorden van het Paterswoldse Meer. Dit vind ik een schoolvoorbeeld van landschapsfotografie: het juiste licht, de juiste compositie. Maar toch: omdat ik deze foto al zo vaak heb gezien (en zelf diverse keren heb gemaakt) is het beeld voor mij al een beetje saai….

Deze foto is gemaakt tijdens een korte vorstperiode. Hoewel de omstandigheden niet optimaal meer waren (eigenlijk was het net te licht en te warm geworden), ben ik uiteindelijk wel tevreden over het eindresultaat: de sfeer van de foto sluit aan bij hetgeen ik vast wilde leggen, zoals de vorst (door de aangevroren dauw op de steiger) en de helderheid van het water (door de bladeren die op de voorgrond zichtbaar zijn)

Nogmaals de Helpermolen, nu weer op een december namiddag. Eigenlijk was ik net iets te laat voor de foto, hierdoor is het zwart ook echt zwart geworden (de bomen op de achtergrond bijvoorbeeld), maar hierdoor is de oplichtende molen meer onderwerp van de compositie geworden. Daarnaast vond ik de maan een leuk element. Maar helaas, doordat ik wat te laat was heb ik gebruik moeten maken van een lange sluitertijd, waardoor de maan een soort beweging heeft gekregen. Wat wel voor de foto pleit: hij heeft wel sfeer gekregen door de lange sluitertijd en donkere, bijna paarse, uitstraling.

Oordeel zelf, welke vind je het mooiste?!

Het bericht De Helpermolen aan het Paterswoldse Meer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Prachtig Carvoeiro in de Algarve, Portugal

Zenscapes — Sat, 26 Aug 2017 12:48:50 +0000

Afgelopen zomer ben ik op vakantie geweest naar de Carvoeiro in de Algarve. Wat is de Algarve in Portugal fotogeniek, er is voor iedereen wat wils. Ik was er natuurlijk met mijn gezin heen, dus ik had niet zoveel tijd om, juist tijdens de zonsopgang en -ondergang, veel te fotograferen. Toch heb ik een paar momenten kunnen pakken, hierbij alvast een paar sfeerfoto’s.

Tijdens onze vakantie van twee weken in Carvoeiro heb ik prachtige zonsondergangen gezien, schitterende rotskusten, mooie landschappen. Maar ja, het was vakantie dus niet altijd even veel mogelijkheden om er op uit te trekken op de goede momenten.

Gelukkig heb ik nog een paar momenten kunnen pakken…. Verdere beschrijving volgt…

Het bericht Prachtig Carvoeiro in de Algarve, Portugal verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Zonsopkomst – De oude vuurtoren bij Oostmahorn

Zenscapes — Sun, 08 Jan 2017 16:36:51 +0000

6 januari 2017. Deze ochtend had ik rood omcirkeld in mijn agenda. De koudste nacht tot dusver deze winter, met een deels bewolkte lucht en (relatief) weinig wind (al bleek dat achteraf nog wel tegen te vallen). Hiervan begint het bloed van een landschapsfotograaf sneller te stromen!

De voorbereiding – locatiekeuze

Voorbereiding is het halve werk bij landschapsfotografie, dus de avond ervoor kruip ik achter mijn computer en raadpleeg de weerberichten en mijn eigen kaart met fotografielocaties op Google Maps. De laatste gebruik ik om interessante locaties voor landschapsfotografie vast te leggen waar ik eens ben geweest of waar ik nog graag eens heen wil. Met het oog op de zonsopkomst in het oosten heeft mijn voorkeur een locatie met zicht naar het oosten. Ook verwacht ik mooi licht, en wil dus een ‘verre’ horizon, met als het kan water op de voorgrond. Hiermee valt mijn keuze op een locatie aan Lauwersmeer, de oude vuurtoren bij Oostmahorn en Esonstad.

Kleurenpracht

Het heeft echt hard gevroren, op sommige plaatsen is het meer dan -10 graden Celsius geweest! Als ik in de auto stap geeft mijn thermometer -5,5 aan, koud genoeg… Wanneer het hoge noorden van de provincie Groningen inrijd valt mij de schoonheid van het landschap op. In de achteruitkijkspiegel zie ik de lucht heel donkerpaars kleuren, ten teken dat het niet lang meer duurt voordat de zon echt zijn gezicht laat zien. Ik moet aan de westkant van het Lauwersmeer zijn, dit ligt in Friesland.

Aangekomen op de plek van bestemming parkeer ik mijn auto en wordt ik helemaal enthousiast van het licht. Het is schitterend! Een rijk palet van kleuren, van paars naar oranje, worden weerspiegeld in het water.

Wat een kou!

Maar er is nog iets: het is echt vreselijk koud. De wind staat pal over het meer en is veel harder dan voorspeld. Toch maakt dat deze trip nog meer memorabel. Terwijl ik mijn fotocamera uit de tas haal en bevestig op het statief bevriezen mijn handen al bijna. En ik moet nog beginnen. Ik besluit ook het grijsverloop filter alvast te monteren, zodat ik zo weinig mogelijk handelingen hoef te doen op de plaats van handeling.

Ik trek een muts over mijn oren en mijn handschoenen aan en stap de ijzige kou in. In het schemerdonker heb ik moeite om de juiste plek te vinden. Ook de koude leidt mij af. Ik maak snel een paar foto’s om te bepalen wat ik wil laten zien. De lucht is inmiddels prachtig, en ik besef dat het nu moet gebeuren.

Ik kies positie onder de vuurtoren, op een houten steiger. Hiermee kan ik de vuurtoren benadrukken en voegt de steiger iets mysterieus toe aan het plaatje. Ik zorg dat ik alles goed heb, sluitertijd, diafragma, hoogte van het filter, stand van de camera en gebruik de draadontspanner voor het maken van de foto. En dit is het resultaat…. Ik ben erg blij, persoonlijk wordt ik gegrepen door de sfeer van de foto en is het een foto geworden die mij raakt (omdat ik weet wat er voor nodig was om deze foto te maken).

Het bericht Zonsopkomst – De oude vuurtoren bij Oostmahorn verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Prachtige paarse zonsondergang aan het Paterswoldse Meer

Zenscapes — Fri, 09 Dec 2016 08:39:08 +0000

Timing is bij landschapsfotografie erg belangrijk. Vorige week was ik op zondagmiddag nog even naar buiten geweest om een paar foto’s te maken. Helaas was het licht niet zo mooi en eigenlijk was ik iets te vroeg weer terug (dat heb je soms als je andere verplichtingen hebt). Vandaag was het weer schitterend weer en het leek erop of de zonsondergang minimaal net zo mooi zou zijn als de vorige keer. Dus het begon toch te kriebelen.

Net op tijd…

Ik twijfelde, wat ik moest gaan doen. Ik ben al vaak van huis en zondagmiddag thuis is voor het thuisfront ook wel eens fijn. Maar eigenlijk kon ik deze omstandigheden niet laten schieten. Het werd een beetje heiig, de zon kleurde de lucht al pastel….

Dus toch snel even de fiets gepakt en naar het Paterswoldse Meer gefietst. Ik had de gewenste foto al in mijn hoofd: één van de steigers, met de gekleurde lucht als ondersteuning en waarbij de mist voor rust in de foto zou zorgen.

Toen ik op de plek aankwam was de zon al onder, en ik had niet veel tijd meer…

Pasteltinten

Ik had net wat te weinig voorbereidingstijd, het was al zo donker dat ik niet meer alles goed kon zien en aflezen. Maar gelukkig ben ik de laatste tijd veel op pad om mooie landschapsfoto’s te schieten bij weinig licht, dus de meeste instellingen staan goed (gebruikersinstellingen) en filters weet ik met mijn ogen dicht uit mijn cameratas te vissen.

Het licht werd steeds mooier van kleuren, van blauw, naar paars naar oranje. Schitterend gewoon. Het laagje mist boven het water maakte het helemaal af. Dus ik heb mijn statief neer gezet, en twee foto’s gemaakt (meer tijd was er niet meer), met mijn Haida ND0.6 Hard Graduated Filter om de voorgrond ook nog een beetje te kunnen belichten. En eigenlijk ben ik zeer tevreden! De foto’s stralen de sfeer uit die ik nastreefde en ik heb het licht kunnen vastleggen. Een geslaagde korte sessie landschapsfotografie :)!

Het bericht Prachtige paarse zonsondergang aan het Paterswoldse Meer verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.

Regenachtig Urk – A lucky shot?

Zenscapes — Wed, 02 Nov 2016 13:47:44 +0000

Ik heb mijn camera meegenomen naar kantoor, in de hoop op de terugweg nog een mooie foto te kunnen schieten. Ik heb een locatie in mijn hoofd: Urk. En dan speciaal aanzicht vanaf het IJsselmeer, richting het noorden, waar de vuurtoren mooi uitsteekt vanuit het dorp.

Alweer slecht weer

Het weer is de hele dag dramatisch: grijs, grauw, bewolkt, regenachtig. Niet ideaal voor de foto die ik in mijn hoofd heb. Ik houd nauwlettend de websites met weersverwachtingen in de gaten. Maar dat dat is weinig hoopvol, er wordt weinig kans op verbetering voorspeld. Ik check ook de bewolkingsradar, en dat biedt toch enige hoop. Er lijken zowaar een paar stukken te zijn waar te bewolking minder dik is.

Tik-tak-tik-tak

16.30u: Als ik wat wil, moet het nu gebeuren. De fotolocatie ligt op ongeveer een halfuur rijden. Dan moet ik nog naar de juiste plek lopen, mijn spullen uitpakken en klaarzetten. De tijd dringt, wat zal ik doen? Een blik naar buiten doet mij besluiten om toch snel weg te gaan en het er op te wagen. In het noorden wordt het lichter!

Ik pak mijn spullen en rijd snel naar Urk. Daar parkeer ik onder de vuurtoren. Van daar is het nog ongeveer vijf minuten lopen naar de plek die ik bedacht had. Daar aangekomen zie ik dat het licht beter wordt. Er ontstaan openingen, en lucky me, precies op de plek achter de vuurtoren. Dit kan nog wel eens wat gaan worden….

De eerste foto’s

Zoals altijd neem ik eerst een paar proefopnames om te kijken hoe de belichting is en welke compositie het meest geschikt is. Op basis daarvan besluit ik of ik bijvoorbeeld een filter ga gebruiken, of dat ik toch een andere plek moet gaan zoeken. De eerste foto’s zijn echter best ok (wel wat overbelicht, maar goed):

Wachten, wachten

Uiteindelijk duurt het nog wel een halfuur voordat het licht beter wordt, wat minder intens. Daardoor worden de gebouwen en de verlichting wat beter zichtbaar en kan er met nog langere sluitertijden worden gewerkt. Ik ben blij dat ik me niet heb laten tegenhouden door het slechte weer (en licht), want wat een geluk: het licht wordt mooier en mooier!

Het laatste shot is eigenlijk de beste. Daar hoef ik weinig meer aan te veranderen in Lightroom, op wat belichtingcorrectie en een beetje kleur toevoegen na. Ik ben blij met het resultaat en rij tevreden terug naar huis… Geluk? Of doorzettingsvermogen? Wat vinden jullie?!

Het bericht Regenachtig Urk – A lucky shot? verscheen eerst op Zenscapes Landschapsfotografie.